Kategoria: Windykacja

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z windykacją?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Dwie egzekucje i zwrot kosztów wszczęcia postępowania

Wioletta Dyl • Opublikowane: 2016-06-03

Osoba posiada 3 kredyty w różnych bankach. Nie płaciła zobowiązań i wobec tego zasądzono zajęcie komornicze z pierwszego banku, w tym samym czasie komornik działający w imieniu następnego banku wystosował pismo z żądaniem o zwrot należności wynikających z działań na zlecenie tego drugiego banku – wszczęcia postępowania. Czy jest to zgodne z prawem?

Wioletta Dyl

»Wybrane opinie klientów

Jestem bardzo zadowolona z usług bardzo szybka odpowiedź i nie drogi w porównaniu z innymi radcami
Teresa, 54 lata
Skorzystałam z Państwa opinii, gdyż znajdowałam różne komentarze i zdania prawników na temat przeze mnie poruszany. Uzyskana od Państwa opinia pokrywała się ze zdaniem jaki miałam nt temat. Dziękuję zatem za szybką reakcję a tym samym nadspodziewanie szybką odpowiedź.
Barbara, ekonomista
Merytoryczne szybkie porady bez wychodzenia z domu, akceptowalna cena.
Andrzej, 68 lat, technik lotniczy
Ten serwis to dogodna alternatywa dla wizyty w kancelarii prawnej. Dziękuję za pomoc.
Krzysztof
Otrzymałam bardzo dużo informacji, zwłaszcza na pytania dodatkowe wykraczające główny temat.
Elżbieta, 60 lat, anglistka

Regulacje dotyczące ustalania wysokości opłat egzekucyjnych zawarte są w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 roku o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 133, poz. 882 z późn. zm.) Zgodnie z tą ustawą (art. 49 ust. 1) komornik pobiera przy egzekucji od dłużnika tzw. opłatę stosunkową, tj. opłatę o określonej procentowo wysokości w stosunku do wyegzekwowanego świadczenia. Co do zasady wynosi ona 15 % wartości kwoty egzekucji jednak nie mniej niż 1/20 średniej pensji. W praktyce opłatę w tej wysokości stosuje się do egzekucji z ruchomości, czy też wierzytelności przysługujących dłużnikowi wobec innych podmiotów. Mniejsza dolegliwość dla dłużnika występuje w przypadku prowadzenia egzekucji z rachunku bankowego, wynagrodzenia za pracę, czy świadczenia z ubezpieczenia społecznego. W takim wypadku komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 8% wartości wyegzekwowanego świadczenia. W razie umorzenia postępowania na wniosek wierzyciela zgłoszony przed doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji. Opłata egzekucyjna wynosi 1/20 przeciętnego wynagrodzenia.

Niestety, trzeba pamiętać, że kilka różnych egzekucji i kilku różnych komorników oznacza kilka odrębnych postępowań egzekucyjnych, a zatem każdy z komorników może obciążyć dłużnika opłata egzekucyjną.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Zgodni, bowiem z art. 803 Kodeksu postępowania cywilnego tytuł wykonawczy stanowi podstawę do prowadzenia egzekucji o całe objęte nim roszczenie ze wszystkich części majątku dłużnika, chyba, że z treści tytułu wynika, co innego.

Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 8 marca 2013 r. (sygn. akt III CZP109/12) uznał, iż komornik ma prawo do wynagrodzenia nawet w sytuacji, kiedy postępowanie zostało umorzone z powodu utraty mocy nakazu zapłaty. Jeżeli zatem na wniosek wierzyciela zostanie umorzone postępowanie, którego przedmiotem był nakaz zapłaty, a który utracił moc po wszczęciu egzekucji to od dłużnika będzie pobrana odpowiednia kwota tytułem kosztów postępowania egzekucyjnego na rzecz komornika oraz wierzyciela. Wynika z tego niejako zasada odpowiedzialności dłużnika za koszty egzekucji niezależnie od sposobu zakończenia postępowania.

Natomiast w przypadku zbiegu egzekucji do tych samych rzeczy, wierzytelności lub praw dalszą egzekucję prowadzi komornik właściwy według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Jeżeli żaden z komorników nie jest właściwy według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego lub właściwych jest kilku komorników, komornik, który później wszczął egzekucję, niezwłocznie przekazuje sprawę komornikowi, który pierwszy wszczął egzekucję, o czym zawiadamia wierzyciela. To komornicy między sobą decydują, który z nich przejmie sprawę do łącznego prowadzenia. Gdyby się okazało, że maksymalna kwota potrącenia pozwala na zaspokojenie wszystkich komorników, dzieli się ją tak, aby wszystkie zajęcia zostały uregulowane zgodnie z informacją o zajęciu.

Komornik, który stwierdzi swą niewłaściwość, w postanowieniu o przekazaniu sprawy zgodnie z właściwością wskazuje komornika rewiru, do którego sprawa zostaje przekazana. Jeżeli w rewirze, do którego sprawa zostaje przekazana, działa więcej niż jeden komornik, doręczając odpis postanowienia stwierdzającego niewłaściwość, komornik jednocześnie wzywa wierzyciela, aby w terminie 7 dni od doręczenia wezwania wskazał komornika, któremu sprawa ma zostać przekazana. Jeżeli wierzyciel w powyższym terminie nie dokona wyboru lub wskaże komornika, który nie jest właściwy, komornik przekazuje sprawę według własnego wyboru. Na wybór komornika z właściwego rewiru dłużnikowi skarga nie przysługuje (art. 7731 § ).

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z windykacją?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
wizytówka Zadaj pytanie »