Kategoria: Umowy

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z umową?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Jak najkorzystniej zapisać dzieciom mieszkanie?

Marek Gola • Opublikowane: 2018-11-28

Jak najkorzystniej zapisać dzieciom mieszkanie? Zamierzam ponownie zawrzeć związek małżeński, ale nie wiem, jak potoczy się moje życie z przyszłym mężem. Jeśli będę np. zmuszona wrócić do tego mieszkania, a dzieci to mieszkanie sprzedadzą, to nie będę miała do czego wracać. Czy korzystniej jest zrobić zapis dzieciom przed moim ślubem, czy to nie ma znaczenia? Jeśli umrę, to czy dzieciom przyszłego męża należałoby się coś po mnie?

Marek Gola

»Wybrane opinie klientów

Jestem bardzo zadowolona z usług bardzo szybka odpowiedź i nie drogi w porównaniu z innymi radcami
Teresa, 54 lata
Skorzystałam z Państwa opinii, gdyż znajdowałam różne komentarze i zdania prawników na temat przeze mnie poruszany. Uzyskana od Państwa opinia pokrywała się ze zdaniem jaki miałam nt temat. Dziękuję zatem za szybką reakcję a tym samym nadspodziewanie szybką odpowiedź.
Barbara, ekonomista
Merytoryczne szybkie porady bez wychodzenia z domu, akceptowalna cena.
Andrzej, 68 lat, technik lotniczy
Ten serwis to dogodna alternatywa dla wizyty w kancelarii prawnej. Dziękuję za pomoc.
Krzysztof
Otrzymałam bardzo dużo informacji, zwłaszcza na pytania dodatkowe wykraczające główny temat.
Elżbieta, 60 lat, anglistka

Podstawę prawną niniejszej opinii stanowią przepisy Kodeksu cywilnego zwanego dalej K.c. oraz przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.

Z treści Pani pytania wynika, że zamierza Pani ponownie zawrzeć związek małżeński. Nie ma Pan jednak pewności, jak potoczy się Pani przyszłe małżeństwo i z tego powodu chciałaby się Pani zabezpieczyć na przyszłość. Na dzień dzisiejszy jest Pani właścicielem mieszkania. Zastanawia się Pani, co zrobić z mieszkaniem.

W pierwszej kolejności wyraźnie podkreślić należy, iż mieszkanie stanowi Pani majątek osobisty, albowiem nabyte zostało przed zawarciem związku małżeńskiego. Jedynie zawarcie umowy majątkowej małżeńskiej z rozszerzeniem wspólności o majątek osobisty mogłoby prowadzić do włączenia tegoż prawa do majątku wspólnego. Dopóty zatem Pani żyje mąż nie ma prawa do udziału w żadnej części. Problem pojawi się w sytuacji, kiedy umrze Pani w trakcie trwania małżeństwa. Wówczas, o ile nie zostawi Pani testamentu, jak również wcześniej nie rozdysponuje majątkiem, dojdzie do tzw. dziedziczenia ustawowego, na mocy którego spadek po Pani nabędzie mąż i dzieci, przy czym część męża nie może być mniejsza aniżeli 1/4 całości. Powyższe wynika z treści art. 931 § 1 K.c., zgodnie z którym w pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku. Powyższa sytuacja jest jedyną, kiedy dzieci Pani męża mogą dziedziczyć po Pani. Proszę sobie wyobrazić sytuację, kiedy Pani umiera, a następnie udział przypadający mężowi przechodzi na jego dzieci po jego śmierci.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Jeżeli to mąż umrze wcześniej, a Pani nie rozdysponuje swoim prawem do lokalu, wówczas nie będzie problemu, albowiem mieszkanie, jak już wspomniałem wcześniej nie wchodzi z mocy prawa do majątku wspólnego Państwa jako małżonków, co powoduje, że mąż nie będzie miał żadnego w nim udziału.

O ile nie chce Pani ryzykować, by jakakolwiek część spadku przeszła na dzieci męża, zasadnym jest zastanowienie się nad zawarciem z dziećmi umowy dożywocia. Dlaczego dożywocia, a nie darowizny – dlatego by mąż po Pani śmierci nie mógł dochodzić od Pani dzieci zachowku.

Istotnym z punktu widzenia Pani interesu jest treść art. 908 § 1 K.c., zgodnie z którym:

„Art. 908. § 1. Jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie (umowa o dożywocie), powinien on, w braku odmiennej umowy, przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.”

Prawo dożywocia ustanowione na rzecz kilku osób ulega w razie śmierci jednej z tych osób odpowiedniemu zmniejszeniu. Prawo dożywocia jest niezbywalne.

Wskazać nadto należy na treść art. 913 K.c., zgodnie z którym:

„Art. 913. § 1. Jeżeli z jakichkolwiek powodów wytworzą się między dożywotnikiem a zobowiązanym takie stosunki, że nie można wymagać od stron, żeby pozostawały nadal w bezpośredniej ze sobą styczności, sąd na żądanie jednej z nich zamieni wszystkie lub niektóre uprawnienia objęte treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę odpowiadającą wartości tych uprawnień.

§ 2. W wypadkach wyjątkowych sąd może na żądanie zobowiązanego lub dożywotnika, jeżeli dożywotnik jest zbywcą nieruchomości, rozwiązać umowę o dożywocie.”

Okoliczność, że dożywotnik może się utrzymać samodzielnie, nie uzasadnia zwolnienia nabywcy nieruchomości od świadczeń z umowy dożywocia, bowiem może być ono zastrzeżone także na rzecz osoby, która ma dostateczne źródło utrzymania.

W związku z powyższym należy zwrócić szczególną uwagę na art. 913 § 2 K.c., który stanowi, że w wypadkach wyjątkowych sąd może na żądanie zobowiązanego lub dożywotnika, który jest zbywcą nieruchomości, rozwiązać umowę dożywocia. Możliwość taka zachodzi z uwagi na fakt, iż umowa dożywocia jest umową wzajemną. Rozwiązanie takiej umowy polega na tym, że nabywca nieruchomości zostaje zwolniony z obowiązku utrzymania dożywotnika – zbywcy, a własność nieruchomości przechodzi z powrotem na rzecz zbywcy.

Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 28 maja 1974 r., III CRN 118/73 (OSNCP 1974, Nr 5, poz. 93) wyraził pogląd, że orzeczenie uwzględniające roszczenie o rozwiązanie umowy o dożywocie z jednej strony przenosi własność nieruchomości z powrotem na dożywotnika, z drugiej zaś powoduje wygaśnięcie prawa dożywocia.

Treść prawa dożywocia, a więc zakres zobowiązania się nabywcy nieruchomości do dożywotniego utrzymania zbywcy lub bliskich mu osób, określa z reguły, i to w sposób bardzo szczegółowy, umowa dożywocia. W braku odpowiednich postanowień umownych nabywca nieruchomości zobowiązany jest do świadczeń określonych w art. 908 § 1 K.c.

W przypadku darowizny możliwe jest ustanowienie na rzecz Pani ograniczonego prawa rzeczowego w postaci służebności osobistej, co jednak nie chroni Pani dzieci przed zachowkiem na rzecz Pani męża (o ile to Pani umarłaby wcześniej).

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z umową?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
wizytówka Zadaj pytanie »