Kategoria: Postępowanie cywilne

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z postępowaniem cywilnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Umorzenie śledztwa przez prokuraturę i założenie sprawy cywilnej

Izabela Nowacka-Marzeion • Opublikowane: 2018-11-12

Była żona nasłała na mnie swojego znajomego, żeby mi groził. Ten dzwonił do mnie kilka razy z pogróżkami. Wszystko nagrywałem. Zgłosiłem sprawę na policję, która przeprowadziła dochodzenie, znalazła człowieka, przesłuchała, po czym prokuratura umorzyła śledztwo. Czy ja mogę teraz w jakiś sposób założyć sprawę cywilną temu człowiekowi? Nie mam jego danych, ale policja jest w ich posiadaniu. Ja otrzymałem jedynie pismo z informacją o zakończeniu i umorzeniu śledztwa.

Izabela Nowacka-Marzeion

»Wybrane opinie klientów

Jestem bardzo zadowolona z usług bardzo szybka odpowiedź i nie drogi w porównaniu z innymi radcami
Teresa, 54 lata
Skorzystałam z Państwa opinii, gdyż znajdowałam różne komentarze i zdania prawników na temat przeze mnie poruszany. Uzyskana od Państwa opinia pokrywała się ze zdaniem jaki miałam nt temat. Dziękuję zatem za szybką reakcję a tym samym nadspodziewanie szybką odpowiedź.
Barbara, ekonomista
Merytoryczne szybkie porady bez wychodzenia z domu, akceptowalna cena.
Andrzej, 68 lat, technik lotniczy
Ten serwis to dogodna alternatywa dla wizyty w kancelarii prawnej. Dziękuję za pomoc.
Krzysztof
Otrzymałam bardzo dużo informacji, zwłaszcza na pytania dodatkowe wykraczające główny temat.
Elżbieta, 60 lat, anglistka

Odmowa wszczęcia dochodzenia przez organy ścigania nie przemawia na Pana korzyść. Uznano, że brak jest danych uzasadniających popełnienie przestępstwa, nie znam treści rozmów, ani akt sprawy w prokuraturze. Trudno odnieść mi się do uzasadnienia takiej odmowy.

Aby wytoczyć powództwo cywilne, musi znać Pan dane osoby pozwanej. Te dane należy wskazać w pozwie.

Obawiam się, że prokurator tych danych Panu nie udostępni, chyba że znajdują się w aktach sprawy i uzyska Pan je, przeglądając akta.

Podstawę prawną żądania pozwu stanowiłby tu przepis art. 23 w zw. z art. 24 w zw. z art. 448 Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 23 „dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach”. Art. 24 określa z kolei środki ochrony dóbr osobistych, wskazując że „ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie, a na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny”. W zakresie żądania zadośćuczynienia z tytułu naruszenia dóbr osobistych cytowany art. 24 odsyła więc do przepisów o czynach niedozwolonych, w szczególności do art. 448, w myśl którego w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, m.in. odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Dla oceny zasadności żądania niezbędne było zatem zgromadzenie dowodów – tu miałby Pan nagrania, oraz ustalenie, czy zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że osoba, którą Pan pozwie, istotnie dopuściła się względem Pana naruszenia dóbr osobistych. Dowód, że dobro osobiste, w tym przypadku cześć i dobre imię zostało naruszone, ciąży na osobie poszukującej ochrony prawnej. Zatem to Pan będzie miał obowiązek wykazać, że pozwany swoim zachowaniem naruszył Pana dobra osobiste. Natomiast na tym, kto podjął działanie zagrażające dobru osobistemu innej osoby lub naruszające to dobro, spoczywa ciężar dowodu, że nie było ono bezprawne (tak wyrok SN z dnia 17.06.2004 r., sygn. akt CK 609/03, LEX nr 109404).

Niewątpliwie groźby stanowią delikt. Czyn zabroniony. Tu – tak jak napisałam – prokurator nie znalazł uzasadnienia do stwierdzenia, że dokonano czynu zabronionego. Będzie Pan musiał więc w procesie cywilnym dowodzić, iż takie zachowanie wyczerpuje normy przepisów karnych. Nie będzie to łatwe.

Aczkolwiek przepisy zezwalają na dochodzenie roszczeń na drodze cywilnej. Mógł Pan także odwołać się od postanowienia o umorzeniu dochodzenia.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z postępowaniem cywilnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
wizytówka Zadaj pytanie »