Świadczenie
Zachowanie dłużnika stanowiące przedmiot zobowiązania — może polegać na działaniu (zapłata, wydanie rzeczy) lub na zaniechaniu. art. 353 K.c.
Świadczenie jest treścią stosunku zobowiązaniowego — to konkretne zachowanie dłużnika, którego spełnienia może żądać wierzyciel. Wyróżnia się cztery rodzaje: dare (danie — przeniesienie własności lub zapłata), facere (czynienie — wykonanie usługi, dzieła), non facere (zaniechanie — powstrzymanie się od działania) oraz pati (znoszenie — tolerowanie działań wierzyciela). Świadczenie musi być oznaczone lub co najmniej oznaczalne, zgodne z prawem i możliwe do spełnienia w chwili powstania zobowiązania — niemożliwość pierwotna powoduje nieważność umowy. Świadczenia mogą być jednorazowe (np. zapłata ceny), ciągłe (np. najem) lub okresowe (np. renta, odsetki). Przy zobowiązaniach solidarnych każdy z dłużników odpowiada za całe świadczenie, przy podzielnych — każdy za swoją część. Niespełnienie lub nienależyte spełnienie świadczenia rodzi odpowiedzialność odszkodowawczą z art. 471 K.c.
PrzykładFirma stolarska „DrzewoMaster” zawarła w marcu 2025 r. umowę o dzieło z restauratorem Michałem P. na wykonanie drewnianej lady barowej według indywidualnego projektu, za wynagrodzeniem 22 000 zł brutto, płatnym w dwóch transzach: 8 000 zł zaliczki przy podpisaniu umowy i 14 000 zł w ciągu 14 dni od protokolarnego odbioru. Świadczeniem wykonawcy było zgodne ze specyfikacją wykonanie dzieła (facere) i jego wydanie zamawiającemu (dare), a świadczeniem zamawiającego — terminowa zapłata każdej z transz. Wykonawca dostarczył ladę 20 czerwca 2025 r., lecz zamawiający przy odbiorze wskazał na niezgodność koloru bejcy z próbnikiem zatwierdzonym przed realizacją. Strony sporządziły protokół z zastrzeżeniami. Wykonawca usunął wady w ciągu tygodnia. Po ponownym odbiorze w dniu 27 czerwca 2025 r. zamawiający odmówił jednak zapłaty pozostałych 14 000 zł, twierdząc, że kolorystyka wciąż odbiega od wzorca. Firma stolarska wezwała do zapłaty listem poleconym z 14-dniowym terminem, a po bezskutecznym upływie terminu wniosła pozew. Sąd po obejrzeniu dokumentacji fotograficznej i wysłuchaniu obu stron uznał, że świadczenie zostało należycie spełnione, i zasądził od Michała P. 14 000 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 12 lipca 2025 r. oraz kosztami procesu.