Umowa pożyczki
Pożyczkodawca przenosi pieniądze lub rzeczy oznaczone co do gatunku na pożyczkobiorcę, który zobowiązuje się zwrócić taką samą ilość. Pożyczka powyżej 1000 zł wymaga formy dokumentowej dla celów dowodowych. art. 720 K.c.
Umowa pożyczki (art. 720 k.c.) przenosi własność określonej ilości pieniędzy lub rzeczy oznaczonych co do gatunku na pożyczkobiorcę, który zobowiązuje się zwrócić taką samą ilość pieniędzy lub tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Umowa może być odpłatna (z odsetkami) lub nieodpłatna. Pożyczka o wartości przekraczającej 1 000 zł wymaga zachowania formy dokumentowej dla celów dowodowych (nie pod rygorem nieważności). Roszczenie pożyczkodawcy o zwrot pożyczki przedawnia się z upływem 6 lat (roszczenie ogólne; jeśli jest związane z prowadzeniem działalności gospodarczej — 3 lata), przy czym koniec terminu przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego. Pożyczki konsumenckie do 255 550 zł podlegają ustawie o kredycie konsumenckim: obowiązuje formularz informacyjny, podanie RRSO, prawo do odstąpienia od umowy w ciągu 14 dni bez podania przyczyny oraz prawo do wcześniejszej spłaty z proporcjonalnym obniżeniem kosztów. Pożyczki między osobami bliskimi mogą korzystać ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych pod warunkiem zgłoszenia do urzędu skarbowego powyżej określonych kwot.
PrzykładPan Jabłoński, osoba fizyczna nieprowadząca działalności, zaciąga w banku pożyczkę konsumencką na 30 000 zł na 36 miesięcy. Bank, wypełniając obowiązki wynikające z ustawy o kredycie konsumenckim, wręcza mu przed podpisaniem umowy formularz informacyjny ze wszystkimi parametrami: RRSO 14,5%, całkowita kwota do spłaty 36 417 zł, prowizja 1 800 zł płatna z góry. Pan Jabłoński ma 14 dni od podpisania na odstąpienie od umowy bez podania przyczyny; nie korzysta z tego prawa. Po 12 miesiącach regularnych spłat decyduje się spłacić pozostałe saldo jednorazowo — łącznie 22 000 zł kapitału. Składa wniosek o wcześniejszą spłatę. Bank, zgodnie z art. 49 ustawy o kredycie konsumenckim, zobowiązany jest proporcjonalnie obniżyć koszty kredytu przypadające na niewykorzystany okres — zwraca panu Jabłońskiemu 1 200 zł stanowiące część prowizji i odsetek za 24 miesiące, których nie wykorzystał. Gdyby bank odmówił zwrotu tej kwoty, pan Jabłoński mógłby złożyć skargę do Rzecznika Finansowego lub wytoczyć powództwo przed sądem, a liczne orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE (m.in. C-383/18) jednoznacznie potwierdzają to uprawnienie konsumenta.
