• Stan prawny na: 2026-07-07 | Autor: Redakcja Prawo-cywilne.info
Rozwiązanie umowy za porozumieniem stron pozwala zakończyć współpracę bez wypowiedzenia, ale tylko wtedy, gdy obie strony jasno uzgodnią warunki zakończenia. W dokumencie trzeba wskazać strony, umowę, datę jej zakończenia oraz zasady rozliczeń.
W artykule wyjaśniamy, co wpisać w porozumieniu, kiedy wystarczy zwykła forma dokumentowa, jakie dowody zachować i kiedy mimo porozumienia mogą pojawić się roszczenia.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu

Rozwiązanie umowy za porozumieniem stron to praktyczny sposób zakończenia stosunku prawnego bez sporu o skuteczność wypowiedzenia. Strony mogą ustalić, że umowa kończy się od razu, z konkretną datą w przyszłości albo po wykonaniu określonej czynności, na przykład po wydaniu lokalu, zwrocie dokumentów albo zapłacie ostatniej kwoty.
Największe ryzyko powstaje wtedy, gdy dokument jest zbyt krótki. Samo zdanie, że strony rozwiązują umowę za porozumieniem, często nie wystarcza, jeżeli trzeba jeszcze rozliczyć zaliczkę, kaucję, karę umowną, zaległe wynagrodzenie, sprzęt, dostęp do konta, lokal albo dokumentację.
Problem najczęściej pojawia się wtedy, gdy jedna ze stron chce zakończyć umowę, ale nie ma pewności, czy może ją skutecznie wypowiedzieć albo odstąpić od niej jednostronnie. Porozumienie stron jest wtedy rozwiązaniem polubownym: nie wymaga wykazywania winy ani naruszenia umowy, ale wymaga rzeczywistej zgody drugiej strony.
Porozumienie może dotyczyć różnych umów: najmu, zlecenia, dzieła, usług, współpracy B2B, dostawy, remontu, pożyczki, umowy o pracę czy umowy zawartej między przedsiębiorcami. W każdym przypadku trzeba sprawdzić, czy umowa albo ustawa nie przewiduje szczególnej formy, dodatkowych obowiązków albo skutków finansowych wcześniejszego zakończenia współpracy.
Na początku warto ustalić trzy rzeczy: jaką dokładnie umowę strony chcą zakończyć, czy po jej rozwiązaniu zostaną rozliczenia oraz czy któraś ze stron chce zachować prawo do dochodzenia roszczeń. Jeżeli między stronami były kolejne umowy lub aneksy, porozumienie powinno wskazywać, których dokumentów dotyczy. Podobny problem omawia sprawa: nowa umowa najmu a wcześniejsza umowa.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Przy porozumieniu stron podstawową zasadą jest swoboda ustaleń. Strony mogą zakończyć umowę na warunkach innych niż przy wypowiedzeniu, o ile nie naruszają przepisów bezwzględnie obowiązujących, zasad współżycia społecznego ani natury danego stosunku prawnego.
W porozumieniu warto wpisać przede wszystkim:
| Element dokumentu | Znaczenie praktyczne |
|---|---|
| Dane stron | Pozwalają ustalić, kto składa zgodne oświadczenia; przy firmach trzeba wpisać dane przedsiębiorcy albo spółki i osoby uprawnione do podpisu. |
| Oznaczenie umowy | Należy podać datę, numer, przedmiot umowy oraz aneksy, aby nie było sporu, który stosunek prawny strony rozwiązują. |
| Data rozwiązania | Może to być dzień podpisania porozumienia, konkretna data w przyszłości albo dzień wykonania wskazanej czynności. |
| Rozliczenia finansowe | Trzeba wskazać kwoty, terminy płatności, rachunek bankowy, zwrot zaliczki, kaucji, wynagrodzenia lub kar umownych. |
| Zwrot rzeczy i dokumentów | Dotyczy kluczy, sprzętu, materiałów, akt, dostępów, haseł, kart, dokumentacji albo protokołów odbioru. |
| Roszczenia po rozwiązaniu | Trzeba jasno napisać, czy strony nie mają dalszych roszczeń, czy przeciwnie, konkretne roszczenia pozostają zastrzeżone. |
Jeżeli porozumienie dotyczy umowy o pracę, trzeba odróżnić je od wypowiedzenia. Rozwiązanie umowy o pracę na mocy porozumienia stron jest jednym ze sposobów zakończenia stosunku pracy. Zwykle nie wskazuje się przyczyny, ale trzeba ustalić datę zakończenia zatrudnienia, rozliczenie urlopu, wynagrodzenia, premii, sprzętu służbowego i obowiązek wydania świadectwa pracy.
Przy umowach cywilnych szczególną uwagę trzeba zwrócić na klauzulę o braku dalszych roszczeń. Jest wygodna, ale może być niebezpieczna, jeżeli nie wszystkie należności są znane. Jeżeli jedna strona chce zachować prawo do dochodzenia odszkodowania, zwrotu kosztów albo kary umownej, powinna to wyraźnie zastrzec.
Porozumienie stron nie zawsze oznacza, że między stronami nie ma sporu. Często jest podpisywane dlatego, że jedna ze stron opóźnia wykonanie umowy, wykonuje usługę wadliwie, nie płaci, odmawia odbioru rzeczy albo nie chce dalej współpracować. Wtedy dokument powinien rozdzielać dwie sprawy: samo zakończenie umowy oraz rozliczenie naruszeń.
Przed podpisaniem porozumienia warto zebrać umowę główną, aneksy, faktury, rachunki, potwierdzenia przelewów, korespondencję e-mail, SMS-y, zdjęcia, protokoły odbioru, dokumentację wad, wezwania do wykonania umowy i potwierdzenia doręczenia pism.
Jeżeli spór dotyczy prac remontowych albo budowlanych, dokumentacja ma szczególne znaczenie, bo trzeba ustalić zakres prac, stopień wykonania, wady, terminy i rozliczenie zaliczek. W podobnych sytuacjach pomocny może być osobny materiał: problem z ekipą remontową - jak rozwiązać umowę.
Najbezpieczniej potraktować porozumienie jako wynik krótkiej, ale uporządkowanej procedury. Najpierw trzeba sprawdzić umowę, ustalić swoje minimum negocjacyjne, przygotować propozycję na piśmie, uzgodnić rozliczenia, a dopiero potem podpisać dokument i wykonać czynności końcowe.
W sprawach najmu strony często mylą porozumienie z wypowiedzeniem. Jeżeli najemca chce zakończyć umowę wcześniej, a wynajmujący się zgadza, najlepszym rozwiązaniem bywa porozumienie określające dzień wydania lokalu, rozliczenie czynszu i kaucji. Szerzej o jednym z takich przypadków mówi artykuł: wcześniejsze rozwiązanie najmu okazjonalnego.
Sprawa trafia do sądu przede wszystkim wtedy, gdy druga strona nie chce podpisać porozumienia, nie wykonuje go po podpisaniu albo po zakończeniu umowy powstaje spór o pieniądze. Sam brak zgody na porozumienie zwykle nie daje podstawy do żądania, aby sąd rozwiązał umowę za strony. Trzeba sprawdzić, czy istnieje inna podstawa prawna: wypowiedzenie, odstąpienie, niewykonanie zobowiązania, bezpodstawne zatrzymanie pieniędzy albo szkoda.
W pozwie można żądać w szczególności zapłaty zaległego wynagrodzenia, czynszu, faktury, zwrotu zaliczki albo kaucji, odszkodowania za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy, zapłaty kary umownej, wydania rzeczy, dokumentów, sprzętu albo lokalu.
Przed sądem znaczenie mają nie tylko przepisy, ale też treść porozumienia. Jeżeli strony napisały, że po wykonaniu porozumienia nie mają wobec siebie żadnych roszczeń, sąd będzie oceniał tę klauzulę razem z okolicznościami podpisania dokumentu. Jeżeli natomiast określone roszczenia zostały zastrzeżone, łatwiej wykazać, że porozumienie nie zamknęło całego sporu.
Trzeba też pamiętać o przedawnieniu. W wielu sprawach cywilnych podstawowy termin przedawnienia wynosi 6 lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe i roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej 3 lata, ale przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy. Dlatego przy sporze o pieniądze nie warto odkładać wezwania i pozwu bez analizy konkretnej umowy.
Najczęstszym błędem jest podpisanie zbyt ogólnego porozumienia. Jeżeli strony nie wpiszą rozliczeń, terminu płatności albo zwrotu rzeczy, po kilku tygodniach mogą różnie rozumieć skutki dokumentu.
Nie każde porozumienie musi być długie, ale musi być precyzyjne. Dobrze napisany dokument powinien pozwolić osobie trzeciej, na przykład prawnikowi albo sądowi, zrozumieć, co strony zakończyły, kiedy, na jakich warunkach i co jeszcze pozostało do wykonania.
Poniższe przykłady pokazują, jak różne mogą być skutki porozumienia w zależności od rodzaju umowy i sposobu opisania rozliczeń.
Najemca i wynajmujący uzgodnili wcześniejsze zakończenie najmu mieszkania. W porozumieniu wpisali datę wydania lokalu, sposób rozliczenia czynszu za ostatni miesiąc, termin zwrotu kaucji oraz obowiązek sporządzenia protokołu ze stanem liczników. Dzięki temu po wyprowadzce nie było sporu, czy najemca powinien płacić czynsz za kolejne miesiące.
Zamawiający chciał zakończyć umowę z wykonawcą usług, ponieważ prace były opóźnione. Strony podpisały porozumienie, ale zamawiający zastrzegł w nim, że nie rezygnuje z roszczenia o zwrot części zaliczki i kosztów usunięcia wad. Taki zapis ułatwia późniejsze wykazanie, że porozumienie kończyło współpracę, ale nie zamykało całego sporu finansowego.
Pracownik i pracodawca ustalili rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron na koniec miesiąca. W dokumencie wskazano datę zakończenia zatrudnienia, rozliczenie urlopu, zwrot laptopa i telefonu oraz termin wypłaty wynagrodzenia. Nie wpisywano przyczyny rozwiązania, bo przy porozumieniu stron zwykle nie jest ona konieczna.
Nie zawsze, ale forma pisemna jest najbezpieczniejsza dowodowo. Jeżeli umowa została zawarta w formie pisemnej, dokumentowej albo elektronicznej, jej rozwiązanie za zgodą obu stron co do zasady wymaga co najmniej formy dokumentowej, chyba że ustawa albo umowa przewiduje inną formę.
Można wpisać dzień podpisania porozumienia, konkretną datę w przyszłości albo moment wykonania określonej czynności, na przykład dzień wydania lokalu lub zwrotu sprzętu. Najważniejsze, aby data była jednoznaczna i możliwa do wykazania.
Zwykle nie trzeba. Porozumienie opiera się na zgodzie stron, a nie na jednostronnym zarzucie. Powód warto wskazać tylko wtedy, gdy ma znaczenie dla rozliczeń, podatków, świadectwa pracy, dokumentacji firmowej albo późniejszych roszczeń.
Tak, jeżeli obie strony się na to zgadzają. Nie obowiązuje wtedy typowy okres wypowiedzenia, chyba że strony same postanowią, że umowa zakończy się po określonym czasie albo po wykonaniu określonych czynności.
Tylko wtedy, gdy tak wynika z jego treści i okoliczności. Jeżeli strony chcą zamknąć wszystkie rozliczenia, powinny wpisać to jasno. Jeżeli jedna ze stron chce zachować wybrane roszczenia, na przykład o zapłatę albo odszkodowanie, trzeba je wyraźnie zastrzec.
Nie można jednostronnie narzucić porozumienia. Trzeba sprawdzić, czy umowę można wypowiedzieć, czy istnieje podstawa do odstąpienia, czy doszło do naruszenia umowy oraz jakie roszczenia można kierować do drugiej strony.
W wielu sytuacjach forma dokumentowa może wystarczyć, ale zależy to od rodzaju umowy, jej zapisów i przepisów szczególnych. Przy większych kwotach, sporze albo zwrocie rzeczy bezpieczniej podpisać jeden dokument albo wymienić podpisane skany z jednoznacznym potwierdzeniem zgody.
Rozwiązanie umowy za porozumieniem stron jest najbezpieczniejsze wtedy, gdy dokument nie ogranicza się do jednego zdania o zakończeniu współpracy. Powinien precyzyjnie wskazywać rozwiązywaną umowę, datę zakończenia, zasady rozliczeń, zwrot rzeczy i dokumentów oraz to, czy strony zachowują jakiekolwiek roszczenia.
Przed podpisaniem warto sprawdzić formę wymaganą przez umowę lub ustawę, zebrać dowody wykonania i naruszeń oraz policzyć wszystkie należności. Jeżeli w sprawie występuje spór, zaliczka, kaucja, wada, kara umowna albo zaległa płatność, treść porozumienia powinna być przygotowana szczególnie ostrożnie.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Autor: Redakcja Prawo-cywilne.info
Materiał opracowano na podstawie aktualnych przepisów oraz źródeł wskazanych w artykule. Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej.
Potrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika
Bezpłatne zasoby, które realnie pomagają — kalkulatory, słownik, kodeksy i wzory pism.