• Data: 2026-04-22 • Autor: Marcelina Mazurkiewicz
Podpisałem umowę najmu lokalu z przeznaczeniem na działalność gastronomiczną i z góry zapłaciłem czynsz za trzy miesiące oraz kaucję. Po około dwóch tygodniach okazało się jednak, że lokal nie spełnia wymogów sanitarnych i nie może zostać dopuszczony do użytkowania przez sanepid. W praktyce uniemożliwia to prowadzenie zaplanowanej działalności. Chcę rozwiązać umowę najmu i odzyskać wpłacone pieniądze, jednak właściciel lokalu odmawia ich zwrotu. Zastanawiam się, czy mam prawo do odzyskania tych środków i jakie kroki powinienem podjąć.
.jpg)
Odzyskanie pieniędzy nie będzie łatwe, jeżeli właściciel lokalu nie zdecyduje się na dobrowolny zwrot. W pierwszej kolejności należy złożyć do właściciela pisemne oświadczenie o rozwiązaniu umowy najmu bez zachowania okresu wypowiedzenia. W piśmie należy powołać się na postanowienia umowy, zgodnie z którymi wynajmujący był zobowiązany zapewnić lokal w stanie umożliwiającym prowadzenie działalności określonej w umowie.
Jako przyczynę rozwiązania umowy należy wskazać fakt, że lokal nie spełnia wymogów do prowadzenia działalności gastronomicznej, co potwierdza decyzja sanepidu. Dokument ten powinien stanowić dowód, że lokal od początku nie nadawał się do umówionego celu.
W tym samym piśmie warto jednocześnie wezwać właściciela do zwrotu wpłaconego czynszu oraz kaucji. Wezwanie należy wysłać listem poleconym na adres właściciela, aby posiadać dowód doręczenia.
Jeżeli właściciel nie odpowie na wezwanie albo odmówi zapłaty, pozostaje dochodzenie roszczeń na drodze sądowej. W toku postępowania konieczne będzie wykazanie, że lokal nie nadawał się do prowadzenia działalności gastronomicznej, a rozwiązanie umowy nastąpiło z przyczyn leżących po stronie wynajmującego.
W sytuacji, gdy umowa zostanie skutecznie rozwiązana, a właściciel zatrzyma wpłacone środki, można powołać się na przepisy o bezpodstawnym wzbogaceniu. Zastosowanie mają w szczególności następujące regulacje Kodeksu cywilnego:
Art. 405. [Bezpodstawne wzbogacenie]
Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.
Art. 406. [Obowiązek wydania korzyści]
Obowiązek wydania korzyści obejmuje nie tylko korzyść bezpośrednio uzyskaną, lecz także wszystko, co w razie zbycia, utraty lub uszkodzenia zostało uzyskane w zamian tej korzyści albo jako naprawienie szkody.
Jeżeli właściciel lokalu nie zwróci pieniędzy dobrowolnie, konieczne będzie wniesienie do sądu pozwu o zapłatę. W pozwie należy wykazać, że umowa została rozwiązana z powodu wad lokalu uniemożliwiających korzystanie z niego zgodnie z przeznaczeniem, a zatrzymanie środków przez właściciela stanowi bezpodstawne wzbogacenie.
W opisanej sytuacji kluczowe jest formalne rozwiązanie umowy najmu z powodu braku możliwości prowadzenia działalności gastronomicznej. Następnie należy wezwać właściciela do zwrotu czynszu i kaucji, powołując się na decyzję sanepidu. Brak reakcji ze strony właściciela otwiera drogę do dochodzenia roszczeń przed sądem. Podstawą prawną może być w szczególności instytucja bezpodstawnego wzbogacenia.
Przykład 1
Najemca wynajął lokal pod kawiarnię, jednak po podpisaniu umowy okazało się, że instalacja wentylacyjna nie spełnia wymogów sanitarnych. Sanepid odmówił odbioru lokalu, co pozwoliło najemcy rozwiązać umowę i domagać się zwrotu wpłaconych środków.
Przykład 2
Osoba planująca otwarcie baru zapłaciła czynsz z góry za kilka miesięcy. Po kontroli sanepidu wyszło na jaw, że lokal nie ma odpowiednich zapleczy sanitarnych. Po rozwiązaniu umowy właściciel musiał zwrócić pieniądze jako nienależne świadczenie.
Przykład 3
Najemca podpisał umowę najmu restauracji, lecz decyzja sanepidu wykazała poważne wady techniczne lokalu. Sprawa trafiła do sądu, który uznał, że zatrzymanie czynszu przez właściciela stanowiło bezpodstawne wzbogacenie.
Świadczymy porady prawne w sprawach związanych z najmem lokali, umowami oraz dochodzeniem roszczeń finansowych. Pomagamy zarówno na etapie przedsądowym, jak i w prowadzeniu spraw sądowych.
1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Zapytaj prawnika