• Stan prawny na: 2026-05-31
Dopisanie partnera jako współnabywcy mieszkania od dewelopera jest zwykle możliwe, ale wymaga zgody dewelopera, a przy kredycie także uzgodnień z bankiem. Najbezpieczniej zrobić to przed umową przenoszącą własność, w formie aneksu notarialnego albo innego dokumentu zaakceptowanego przez strony.
Osobno trzeba uregulować dziedziczenie. Partner w związku nieformalnym nie dziedziczy ustawowo, a testament lub zapis windykacyjny nie zawsze wyłącza roszczenia najbliższej rodziny, zwłaszcza małoletniego dziecka uprawnionego do zachowku.

Tak, ale nie jednostronnie. Jeżeli podpisał Pan akt notarialny z deweloperem, a nie doszło jeszcze do zawarcia umowy przenoszącej własność lokalu, trzeba najpierw ustalić, jaki dokładnie dokument został zawarty: umowa deweloperska, umowa przedwstępna, umowa rezerwacyjna z elementami przedwstępnymi albo inny typ umowy. Od tego zależy forma aneksu i zakres wymaganych zgód.
W praktyce w takich umowach często pojawia się postanowienie, że nabywca nie może przenieść praw i obowiązków z umowy na osobę trzecią bez zgody dewelopera. Taki zapis nie oznacza automatycznie, że dopisanie partnera jest niemożliwe. Oznacza natomiast, że deweloper musi wyrazić zgodę na zmianę strony umowy albo na dołączenie drugiego nabywcy.
Na tym etapie partner nie staje się jeszcze współwłaścicielem lokalu, bo własność nie została przeniesiona. Może natomiast zostać współnabywcą praw z umowy, a następnie przy umowie końcowej nabyć udział w lokalu, na przykład 1/2.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Najprostszym rozwiązaniem jest zawarcie aneksu, w którym deweloper, dotychczasowy nabywca i partner potwierdzą, że od określonego momentu nabywcami lokalu są obie osoby. W aneksie trzeba wskazać udziały, na przykład po 1/2, albo inne proporcje odpowiadające rzeczywistemu finansowaniu zakupu.
Aneks powinien regulować co najmniej:
Jeżeli umowa była zawarta w formie aktu notarialnego, deweloper lub notariusz może wymagać, aby również aneks miał formę aktu notarialnego. W praktyce przy umowach dotyczących nabycia lokalu od dewelopera forma notarialna jest najczęściej stosowana, bo zapewnia spójność dokumentów i bezpieczeństwo późniejszego przeniesienia własności.
Jeżeli zakup jest finansowany kredytem, sprawy nie należy ograniczać do dewelopera. Trzeba skontaktować się z bankiem i ustalić, czy partner ma przystąpić do kredytu jako współkredytobiorca, czy bank zaakceptuje samą zmianę po stronie nabywców bez zmiany umowy kredytowej.
Bank może ponownie zbadać zdolność kredytową, zażądać dokumentów dochodowych partnera, zmienić umowę kredytu, aneksować wniosek kredytowy lub dostosować zabezpieczenia. Nie zawsze jest to problemem; czasem dodatkowy współkredytobiorca wzmacnia zabezpieczenie banku. Nie można jednak zakładać, że bank zaakceptuje zmianę automatycznie.
Warto zachować kolejność: najpierw wstępna zgoda dewelopera, potem ustalenia z bankiem, następnie projekt aneksu i dopiero podpisanie dokumentów. Dzięki temu nie powstanie sytuacja, w której deweloper zgadza się na zmianę, ale bank odmawia finansowania w nowym układzie.
Całkowite uniknięcie kosztów jest mało prawdopodobne, choć zależy od postawy dewelopera, banku i notariusza. Deweloper może wyrazić zgodę bez opłaty, ale może też żądać pokrycia kosztów przygotowania dokumentów, jeżeli przewiduje to umowa albo cennik obsługi zmian.
Najczęściej trzeba liczyć się z następującymi kosztami:
Najmniej ryzykowny podatkowo i organizacyjnie bywa wariant, w którym obie osoby zostają współnabywcami przed umową końcową, a dokumenty jasno pokazują, kto i w jakiej części finansuje cenę. Jeżeli partner ma otrzymać połowę praw mimo że nie ponosi odpowiadającej temu części kosztów, warto przed podpisaniem aneksu przeanalizować konsekwencje podatkowe.
W praktyce występują dwa modele. Pierwszy to dopisanie partnera jako dodatkowej strony umowy za zgodą dewelopera. Drugi to cesja, czyli przeniesienie części praw i obowiązków z dotychczasowego nabywcy na partnera. Przy klauzuli zakazującej przenoszenia praw na osobę trzecią oba rozwiązania wymagają zgody dewelopera, ale różnią się skutkami i rozliczeniami.
Dopisanie współnabywcy jest zwykle prostsze, gdy strony chcą, aby przy umowie końcowej obie osoby nabyły lokal bez wcześniejszego obrotu prawami. Cesja może być potrzebna wtedy, gdy formalnie dochodzi do przeniesienia części praw już nabytych przez jedną osobę. Wybór rozwiązania powinien wynikać z treści podpisanej umowy, etapu inwestycji, sposobu finansowania i oczekiwań banku.
Partner w związku nieformalnym, także jednopłciowym, nie jest spadkobiercą ustawowym. Jeżeli nie ma testamentu, udział w mieszkaniu po zmarłym partnerze przypadnie osobom dziedziczącym z ustawy, na przykład dzieciom, rodzicom albo innym krewnym, zależnie od sytuacji rodzinnej zmarłego.
Dlatego każdy z partnerów powinien sporządzić własny testament. Nie należy sporządzać jednego wspólnego testamentu, bo polskie prawo wymaga, aby testament zawierał rozrządzenia tylko jednego spadkodawcy. W praktyce partnerzy sporządzają dwa oddzielne testamenty, często tego samego dnia u notariusza.
Jeżeli celem jest przekazanie udziału w konkretnym lokalu, można rozważyć zapis windykacyjny. Zgodnie z art. 981¹ § 1 Kodeksu cywilnego w testamencie sporządzonym w formie aktu notarialnego spadkodawca może postanowić, że oznaczona osoba nabywa przedmiot zapisu z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że zapis windykacyjny dotyczący udziału w nieruchomości wymaga testamentu notarialnego.
Alternatywnie można powołać partnera do całości albo części spadku. To rozwiązanie obejmuje nie tylko udział w mieszkaniu, ale także inne składniki majątku i długi spadkowe. Wybór między powołaniem do spadku a zapisem windykacyjnym powinien zależeć od całej sytuacji majątkowej, nie tylko od mieszkania.
Nie można skutecznie zapisać, że dziecko partnera „nie będzie miało żadnych praw”, jeżeli według prawa przysługuje mu status osoby uprawnionej do zachowku. Testament może spowodować, że dziecko nie odziedziczy udziału w mieszkaniu jako spadkobierca, ale może nadal dochodzić zachowku od osoby, która otrzymała majątek.
Małoletnie dziecko należy traktować szczególnie ostrożnie, bo jego roszczenia majątkowe są chronione. Pozbawienie prawa do zachowku jest możliwe tylko w wyjątkowych sytuacjach przewidzianych w Kodeksie cywilnym, na przykład przez skuteczne wydziedziczenie z ustawowych przyczyn. Nie można wydziedziczyć dziecka wyłącznie dlatego, że partnerzy chcą zabezpieczyć mieszkanie dla siebie nawzajem.
Jeżeli partner ma 16-letnie dziecko, testament z zapisem windykacyjnym może przekazać udział w lokalu drugiemu partnerowi, ale nie usuwa automatycznie ryzyka roszczenia o zachowek. Warto więc przeliczyć możliwą wartość zachowku i zastanowić się nad dodatkowymi rozwiązaniami, na przykład ubezpieczeniem na życie, oszczędnościami przeznaczonymi na rozliczenie zachowku albo innym ułożeniem majątku.
Dopisanie partnera do umowy z deweloperem jest możliwe przede wszystkim przez aneks podpisany za zgodą dewelopera, a przy kredycie także po uzgodnieniu sprawy z bankiem. Im wcześniej zmiana zostanie dokonana przed aktem przeniesienia własności, tym łatwiej uporządkować udziały, płatności i dokumenty.
W sprawach dziedziczenia partnerzy powinni sporządzić oddzielne testamenty. Przy udziale w mieszkaniu szczególnie przydatny może być testament notarialny z zapisem windykacyjnym, ale nie wolno zakładać, że taki testament wyłączy roszczenia dziecka o zachowek. To wymaga osobnej analizy.
Poniższe przykłady pokazują, jak te zasady mogą działać w praktyce przy różnych układach finansowania i rodzinnych.
Nabywca podpisał umowę deweloperską samodzielnie i zapłacił pierwszą transzę z własnych środków. Po dwóch miesiącach chce dopisać partnera jako współnabywcę połowy lokalu. Deweloper zgadza się na aneks, ale wymaga, aby w dokumencie wskazać, że partner zwróci połowę dotychczas wpłaconej transzy. Dzięki temu udziały po 1/2 odpowiadają rzeczywistemu finansowaniu zakupu.
Partnerzy chcą kupić lokal po połowie, ale kredyt został przyznany tylko jednej osobie. Bank informuje, że dopisanie partnera do umowy z deweloperem wymaga aneksu kredytowego i ponownej analizy dokumentów dochodowych. Dopiero po akceptacji banku strony podpisują aneks u notariusza, a w umowie przenoszącej własność obaj partnerzy są wpisani jako współwłaściciele.
Jeden z partnerów ma małoletnie dziecko i chce, aby jego udział w mieszkaniu przypadł po śmierci drugiemu partnerowi. Sporządza testament notarialny z zapisem windykacyjnym udziału w lokalu. Notariusz wyjaśnia jednak, że dziecko może nadal mieć roszczenie o zachowek, dlatego partnerzy dodatkowo planują środki na ewentualne rozliczenie tego roszczenia.
Nie zawsze. Jeżeli umowa przewiduje zakaz przenoszenia praw albo zmianę nabywcy tylko za zgodą dewelopera, konieczna jest jego akceptacja. Bez niej nie należy zakładać, że partner zostanie skutecznie dopisany do umowy.
Nie, jeżeli własność lokalu nie została jeszcze przeniesiona. Po aneksie partner staje się współnabywcą praw z umowy, a współwłaścicielem zostanie dopiero po podpisaniu aktu przenoszącego własność.
To zależy od rodzaju zawartej umowy i wymagań dewelopera oraz banku. Jeżeli pierwotna umowa była aktem notarialnym, w praktyce aneks dotyczący zmiany nabywców najczęściej również sporządza się notarialnie.
Czasem bank może zaakceptować zmianę po stronie nabywców bez pełnego przystąpienia partnera do kredytu, ale nie jest to regułą. Przy finansowaniu kredytowym stanowisko banku trzeba uzyskać przed podpisaniem aneksu z deweloperem.
Testament może wskazać partnera jako spadkobiercę albo zapisobiercę windykacyjnego udziału w mieszkaniu. Jeżeli jednak zmarły pozostawi osoby uprawnione do zachowku, testament nie musi wyłączyć ich roszczeń pieniężnych.
Tylko w wyjątkowych sytuacjach przewidzianych w Kodeksie cywilnym. Samo postanowienie, że dziecko nie ma mieć prawa do udziału w mieszkaniu, nie usuwa automatycznie prawa do zachowku.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, t.j. Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Monika Jakubas
Radczyni prawna, absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Aplikację radcowską rozpoczęła w 2012 roku. W czasie aplikacji pracowała w kancelariach radcowskich w Krakowie. Od ukończenia aplikacji i złożenia egzaminu zawodowego w 2015 roku wykonuje zawód...
>> więcej informacjiZapytaj prawnika
Bezpłatne zasoby, które realnie pomagają — kalkulatory, słownik, kodeksy i wzory pism.