• Data: 2026-03-23 • Autor: Katarzyna Bereda
Od kilku miesięcy zmagam się z bardzo trudną sytuacją rodzinną. Mój mąż ma problem z używaniem narkotyków. Zapewnia mnie, że już nie sięga po żadne środki, jednak co jakiś czas znajduję przedmioty lub ślady, które podważają jego zapewnienia. Szczególnym problemem jest jego bliski znajomy, z którym mój mąż utrzymuje stały kontakt, a który sam miał w przeszłości problemy z uzależnieniem. Rozmowy, prośby i tłumaczenia nie przynoszą żadnych efektów. Nie chcę doprowadzić do rozwodu, ale nie wiem, jakie dalsze kroki mogę podjąć, aby chronić rodzinę i jednocześnie realnie pomóc mężowi.
.jpg)
Porada prawna może opierać się wyłącznie na obowiązujących przepisach prawa. Niezależnie od tego warto rozważyć także wsparcie pozaprawne, w szczególności terapię uzależnień lub pomoc psychologiczną, zarówno dla osoby uzależnionej, jak i dla członków rodziny. W sytuacji, gdy osoba uzależniona nie podejmuje dobrowolnego leczenia i nie radzi sobie z nałogiem, przepisy przewidują możliwość wystąpienia do sądu z wnioskiem o leczenie przymusowe. Poniższe regulacje, choć odnoszą się wprost do alkoholu, są w praktyce stosowane również do innych używek.
Zgodnie z treścią art. 24 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi osoby, które w związku z nadużywaniem alkoholu powodują rozkład życia rodzinnego, demoralizację małoletnich, uchylają się od obowiązku zaspokajania potrzeb rodziny albo systematycznie zakłócają spokój lub porządek publiczny, kieruje się na badanie przez biegłego w celu wydania opinii w przedmiocie uzależnienia oraz wskazania rodzaju zakładu leczniczego.
Zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 2018 r. dopuszczalne jest orzeczenie obowiązku leczenia odwykowego wyłącznie w przypadku łącznego spełnienia dwóch przesłanek: medycznej, czyli istnienia uzależnienia, oraz społecznej, polegającej na negatywnych skutkach uzależnienia, takich jak rozkład relacji rodzinnych. Obie te przesłanki muszą występować w chwili orzekania przez sąd.
Sąd Najwyższy wskazał również, że nawet czasowe zaprzestanie negatywnych zachowań przed wydaniem orzeczenia nie niweczy zasadności wniosku o leczenie, jeżeli zmiana ta ma charakter jedynie tymczasowy, a nie trwały (I CSK 763/17).
W postępowaniu o przymusowe leczenie kluczowe znaczenie ma opinia biegłego, ponieważ sąd nie posiada wiedzy specjalistycznej w zakresie uzależnień. Po złożeniu wniosku sąd kieruje osobę, której sprawa dotyczy, na badania biegłych, a ich opinia w praktyce ma decydujący wpływ na treść orzeczenia. Oprócz uzależnienia sąd ocenia także przesłankę społeczną, czyli wpływ zachowania osoby uzależnionej na porządek publiczny oraz życie rodzinne.
Zgodnie z kolejnym stanowiskiem Sądu Najwyższego zobowiązanie do leczenia, o którym mowa w art. 26 ust. 1 w związku z art. 24 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, stanowi wyjątek od zasady dobrowolności leczenia. Wymaga to ścisłej wykładni przepisów oraz uwzględnienia ochrony wolności i godności osoby uzależnionej. Sąd powinien szczegółowo wykazać istnienie ważnych powodów społecznych, takich jak rozkład życia rodzinnego czy zakłócanie porządku publicznego. Jeżeli osoba uzależniona podejmie leczenie dobrowolne i nie jest to jedynie próba uniknięcia skutków prawnych, przepisy o leczeniu przymusowym nie mają zastosowania (I CSK 538/17).
Jeżeli osoba uzależniona od alkoholu lub innych środków odurzających narusza porządek publiczny lub spokój życia rodzinnego, możliwe jest złożenie wniosku do sądu rejonowego właściwego dla miejsca zamieszkania o zobowiązanie jej do leczenia. We wniosku należy szczegółowo opisać aktualną sytuację. Sąd skieruje sprawę do biegłych, a następnie wyda rozstrzygnięcie. Niezależnie od tego rekomendowane jest, aby w pierwszej kolejności spróbować terapii lub pomocy psychologicznej.
Prawo przewiduje możliwość przymusowego leczenia osoby uzależnionej, jednak jest to środek wyjątkowy. Konieczne jest wykazanie zarówno istnienia uzależnienia, jak i jego negatywnego wpływu na życie rodzinne lub społeczne. Kluczową rolę w postępowaniu odgrywa opinia biegłych. W praktyce warto równolegle rozważyć działania terapeutyczne, które mogą pomóc rodzinie bez angażowania sądu.
Przykład 1
Małżonek od dłuższego czasu używa narkotyków, zaniedbuje rodzinę i wszczyna awantury domowe. Druga strona składa wniosek do sądu, który po opinii biegłych zobowiązuje go do leczenia odwykowego.
Przykład 2
Osoba uzależniona podejmuje terapię dopiero po otrzymaniu informacji o planowanym wniosku do sądu. Sąd bada, czy leczenie jest rzeczywiste i trwałe, czy jedynie pozorne, mające na celu uniknięcie obowiązku przymusowego leczenia.
Przykład 3
Uzależnienie jednego z małżonków prowadzi do rozpadu relacji rodzinnych, ale nie dochodzi do zakłócania porządku publicznego. Sąd ocenia, czy sama przesłanka rozkładu życia rodzinnego jest wystarczająca w konkretnych okolicznościach sprawy.
Oferujemy porady prawne w sprawach rodzinnych, uzależnień oraz postępowań sądowych związanych z ochroną życia rodzinnego. Udzielamy rzetelnych i praktycznych informacji, dostosowanych do indywidualnej sytuacji klienta.
1. Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - Dz.U. 1982 nr 35 poz. 230
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
O autorze: Katarzyna Bereda
Adwokat, absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego – pracę magisterską napisała z prawa pracy. Podczas studiów odbyła liczne praktyki, zarówno w sądach, jak i w kancelariach adwokackich. Aplikację adwokacką rozpoczęła w 2015 roku. W marcu 2018 roku przystąpiła do egzaminu zawodowego, uzyskując jeden z najlepszych wyników w izbie zielonogórskiej i w konsekwencji kończąc aplikację adwokacką z wyróżnieniem. Specjalizuje się w prawie rodzinnym, cywilnym, zobowiązaniach, prawie spadkowym, prawie gospodarczym i spółkach prawa handlowego.
Zapytaj prawnika