Zwrot wniosku KW za brak opłaty

Co oznacza zwrot wniosku o wpis w księdze wieczystej?

Zwrot wniosku o wpis w księdze wieczystej z powodu braku opłaty nie oznacza jeszcze, że sprawa jest definitywnie przegrana. W przypadku wniosku podlegającego opłacie stałej zastosowanie ma szczególna regulacja z art. 511¹ Kodeksu postępowania cywilnego.

Zgodnie z tym przepisem w postępowaniu wieczystoksięgowym wniosek podlegający opłacie stałej, który nie został należycie opłacony, przewodniczący zwraca bez wezwania do uiszczenia opłaty. W zarządzeniu o zwrocie powinien wskazać wysokość należnej opłaty stałej.

Najważniejszy jest dalszy mechanizm: w terminie tygodniowym od doręczenia zarządzenia o zwrocie wnioskodawca może uiścić brakującą opłatę. Jeżeli zapłaci ją we właściwej wysokości, wniosek wywołuje skutek od daty pierwotnego wniesienia. Ten skutek nie następuje jednak w razie kolejnego zwrotu wniosku z tej samej przyczyny.

Czy trzeba ponownie fizycznie złożyć wniosek?

Co do zasady nie. Jeżeli wnioskodawca uiści brakującą opłatę w terminie tygodniowym i w prawidłowej wysokości, wcześniejszy wniosek pozostaje skuteczny od daty pierwotnego wniesienia. Nie ma wtedy potrzeby ponownego składania identycznego formularza KW wraz z tymi samymi załącznikami.

W praktyce ponowne złożenie takiego samego wniosku może nawet utrudnić sprawę, bo może spowodować powstanie wątpliwości, czy chodzi o uzupełnienie opłaty w dotychczasowej sprawie, czy o nowy wniosek. Dlatego bezpieczniej jest zapłacić dokładnie wskazaną kwotę i przesłać do sądu krótkie pismo z potwierdzeniem przelewu.

W piśmie warto podać oznaczenie sądu, numer księgi wieczystej, sygnaturę sprawy, jeżeli została nadana, dane wnioskodawcy oraz informację, że opłata jest uiszczana w wykonaniu zarządzenia o zwrocie wniosku. Sam dowód zapłaty powinien pozwalać sądowi łatwo powiązać wpłatę z konkretną sprawą.

Dlaczego termin tygodniowy jest tak ważny?

Termin tygodniowy biegnie od dnia doręczenia zarządzenia o zwrocie wniosku. Nie należy liczyć go od daty wydania zarządzenia przez sąd, lecz od momentu, w którym zostało skutecznie doręczone adresatowi albo jego pełnomocnikowi.

Opłata powinna zostać wniesiona w kwocie wskazanej przez sąd. Jeżeli wnioskodawca zapłaci za mało, zapłaci po terminie albo wpłata nie zostanie prawidłowo zidentyfikowana, może powstać ryzyko, że wniosek nie uzyska skutku od pierwotnej daty wniesienia.

Nie warto czekać z płatnością do ostatniej chwili, zwłaszcza gdy opłata jest uiszczana przelewem. W razie wątpliwości co do wysokości opłaty, numeru rachunku albo sposobu oznaczenia płatności warto skontaktować się z sądem lub uzyskać indywidualną poradę.

Kiedy samo dopłacenie opłaty może nie wystarczyć?

Samo uiszczenie brakującej opłaty rozwiązuje problem tylko wtedy, gdy przyczyną zwrotu był brak opłaty stałej albo jej uiszczenie w zbyt niskiej wysokości. Jeżeli wniosek ma również inne braki, na przykład nieprawidłowe oznaczenie żądania, brak wymaganych dokumentów albo niezgodność treści wniosku z dokumentem stanowiącym podstawę wpisu, sąd może podjąć dalsze czynności przewidziane przepisami.

Trzeba także pamiętać o zastrzeżeniu z art. 511¹ K.p.c. Jeżeli dojdzie do kolejnego zwrotu wniosku z tej samej przyczyny, skutek od daty pierwotnego wniesienia nie następuje. Oznacza to, że powtarzające się błędy w opłacie mogą mieć realne konsekwencje dla sprawy.

W razie gdy wnioskodawca nie zgadza się z zarządzeniem o zwrocie albo z wysokością wskazanej opłaty, konieczna może być ocena, czy przysługuje właściwy środek zaskarżenia. Taka decyzja zależy od treści zarządzenia, etapu sprawy i rodzaju żądania wpisu.

Jak praktycznie postąpić po doręczeniu zarządzenia?

Po otrzymaniu zarządzenia o zwrocie wniosku warto najpierw dokładnie sprawdzić, jaka kwota została wskazana przez sąd i na jaki rachunek należy ją uiścić. Następnie należy wykonać płatność w terminie tygodniowym oraz zachować potwierdzenie przelewu lub inny dowód zapłaty.

Dobrym rozwiązaniem jest przesłanie do sądu krótkiego pisma informującego o uiszczeniu opłaty. Nie jest to ponowne wniesienie wniosku, lecz czynność porządkowa, która pomaga sądowi przypisać wpłatę do właściwej sprawy.

W treści takiego pisma można napisać, że wnioskodawca uiszcza brakującą opłatę od wniosku o wpis w księdze wieczystej w wykonaniu zarządzenia o zwrocie, wskazać datę zarządzenia, numer księgi wieczystej oraz załączyć dowód zapłaty.

FAQ

Czy po zwrocie wniosku KW trzeba składać nowy formularz?

Nie, jeżeli powodem zwrotu był wyłącznie brak opłaty stałej albo zbyt niska opłata, a wnioskodawca zapłaci prawidłową kwotę w terminie tygodniowym. W takiej sytuacji wcześniejszy wniosek zachowuje skutek od pierwotnej daty wniesienia.

Od kiedy liczy się tydzień na zapłatę?

Termin liczy się od doręczenia zarządzenia o zwrocie, a nie od daty jego sporządzenia przez sąd. Jeżeli zarządzenie doręczono pełnomocnikowi, to co do zasady od tego doręczenia należy liczyć termin.

Czy wystarczy sam przelew, czy trzeba wysłać potwierdzenie do sądu?

Przepisy koncentrują się na uiszczeniu opłaty, ale w praktyce warto wysłać potwierdzenie zapłaty z krótkim pismem. Ułatwia to sądowi powiązanie wpłaty z konkretną księgą wieczystą i sprawą.

Co jeśli zapłacę po terminie?

Zapłata po terminie może nie wywołać skutku od daty pierwotnego wniesienia wniosku. Dalsze możliwości zależą od konkretnego stanu sprawy, treści zarządzenia oraz przyczyn uchybienia terminowi.

Czy zasada z art. 511¹ K.p.c. dotyczy każdego braku wniosku?

Nie. Przepis dotyczy zwrotu z powodu nienależytego opłacenia wniosku podlegającego opłacie stałej w postępowaniu wieczystoksięgowym oraz rejestrowym. Inne braki wniosku mogą podlegać odrębnym zasadom.

Podsumowanie

W przypadku zwrotu wniosku o wpis w księdze wieczystej z powodu braku opłaty najważniejsze jest szybkie i prawidłowe uiszczenie wskazanej kwoty. Jeżeli wnioskodawca zrobi to w terminie tygodniowym od doręczenia zarządzenia, wniosek powinien zachować skutek od daty pierwotnego wniesienia.

Nie ma wtedy potrzeby fizycznego ponownego składania tego samego wniosku. Warto natomiast przesłać sądowi dowód zapłaty i dokładnie oznaczyć sprawę. Szczególną ostrożność trzeba zachować przy kolejnym zwrocie z tej samej przyczyny, bo wtedy ustawa wyłącza skutek zachowania pierwotnej daty.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
2. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2012 r., sygn. akt II CZ 72/12

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej  ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.