• Stan prawny na: 2026-05-10 Autor: Izabela Nowacka-Marzeion
Umowa użyczenia lokalu, wyposażenia lub samochodu pomaga wykazać, kto jest właścicielem rzeczy, ale sama nie blokuje egzekucji komorniczej.
Znaczenie mają faktyczne władanie rzeczą, dowody własności, rozdzielność majątkowa i szybka reakcja po ewentualnym zajęciu.

Umowa użyczenia lokalu, samochodu albo wyposażenia mieszkania nie tworzy automatycznej ochrony przed komornikiem. Jest dowodem, że określona osoba korzysta z cudzej rzeczy nieodpłatnie, ale w egzekucji kluczowe znaczenie ma to, czy dana rzecz należy do dłużnika i czy pozostaje w jego faktycznym władaniu.
Zgodnie z art. 845 Kodeksu postępowania cywilnego komornik przystępuje do egzekucji z ruchomości przez ich zajęcie. Zająć można ruchomości dłużnika będące w jego władaniu, ruchomości będące we władaniu wierzyciela, który skierował do nich egzekucję, a ruchomości dłużnika będące we władaniu osoby trzeciej tylko wtedy, gdy osoba ta zgadza się na zajęcie albo przyznaje, że stanowią one własność dłużnika, oraz w przypadkach wskazanych w ustawie.
W praktyce oznacza to, że komornik nie bada własności rzeczy tak szczegółowo jak sąd w procesie. Jeżeli rzecz znajduje się w miejscu, z którego dłużnik faktycznie korzysta, albo dłużnik ma nad nią realną kontrolę, może dojść do zajęcia. Spór o własność rozstrzyga się następnie przy pomocy właściwych środków prawnych.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Jeżeli dłużnik faktycznie mieszka w lokalu albo stale korzysta z rzeczy znajdujących się w mieszkaniu, sama umowa użyczenia zawarta z członkiem rodziny może nie wystarczyć do uniknięcia zajęcia. Komornik może uznać, że rzeczy są we władaniu dłużnika, zwłaszcza gdy okoliczności wskazują, że dłużnik nadal korzysta z lokalu, samochodu, sprzętu RTV, AGD lub mebli.
Inaczej wygląda sytuacja, gdy dłużnik nie mieszka w lokalu, nie ma do niego swobodnego dostępu, nie korzysta z wyposażenia, a właściciel może wykazać swoje prawo do rzeczy. Wtedy argumentem przeciwko zajęciu są nie tylko sama umowa użyczenia, ale także dokumenty potwierdzające własność i faktyczne korzystanie przez inną osobę.
Przy wyposażeniu mieszkania szczególnie przydatne są: faktury imienne, potwierdzenia przelewów, umowy sprzedaży, zdjęcia rzeczy z datą, wykaz wyposażenia jako załącznik do umowy użyczenia, numery seryjne sprzętu oraz korespondencja potwierdzająca zakup lub przekazanie rzeczy.
Meldunek nie jest dowodem własności rzeczy i sam w sobie nie oznacza, że dłużnik mieszka w danym lokalu. Może jednak mieć znaczenie praktyczne, ponieważ komornik, wierzyciel albo sąd mogą traktować adres zameldowania jako jedną z poszlak przy ustalaniu miejsca pobytu dłużnika.
Jeżeli dłużnik jest tylko zameldowany, ale faktycznie mieszka gdzie indziej, warto zgromadzić dowody potwierdzające ten stan, np. umowę najmu innego lokalu, rachunki, korespondencję, dokumenty pracownicze, oświadczenia właściciela lokalu albo inne dowody wskazujące rzeczywiste centrum życiowe dłużnika.
W przypadku wizyty komornika osoba trzecia powinna spokojnie wskazać, że dłużnik nie mieszka w lokalu i nie włada znajdującymi się tam rzeczami. Warto od razu okazać dokumenty własności, umowę użyczenia oraz wykaz wyposażenia, ale trzeba pamiętać, że komornik nie zawsze odstąpi od zajęcia tylko na tej podstawie.
Samochód jest łatwiejszy do identyfikacji niż zwykłe wyposażenie mieszkania, ponieważ istnieją dokumenty pojazdu, historia zakupu, polisa, potwierdzenia płatności i dane właściciela. Jeżeli pojazd należy do osoby trzeciej, a dłużnik tylko czasowo z niego korzystał albo w ogóle z niego nie korzysta, trzeba wykazać, kto jest właścicielem i kto faktycznie włada samochodem.
Umowa użyczenia samochodu może być pomocna, ale powinna być zgodna z rzeczywistością. Jeżeli pojazd formalnie użyczono córce, lecz na co dzień korzysta z niego dłużnik, parkuje go przy swoim miejscu zamieszkania i ponosi koszty eksploatacji, ryzyko zajęcia rośnie. Jeżeli natomiast córka rzeczywiście używa pojazdu, opłaca ubezpieczenie, serwisuje samochód i dysponuje kluczykami, są to istotne argumenty na jej korzyść.
Notarialna umowa o rozdzielności majątkowej ma duże znaczenie, zwłaszcza gdy dług został zaciągnięty już po jej zawarciu. Co do zasady wierzyciel jednego małżonka powinien kierować egzekucję do majątku tego małżonka, a nie do majątku osobistego drugiego małżonka.
Nie oznacza to jednak, że w praktyce nigdy nie dojdzie do zajęcia rzeczy znajdujących się we wspólnym miejscu zamieszkania. Sąd Najwyższy wskazywał, że przez rzeczy będące we władaniu dłużnika należy rozumieć także rzeczy, którymi dłużnik włada wspólnie z inną osobą, w szczególności z małżonkiem. Dlatego przy rzeczach znajdujących się w domu małżonków znaczenie mają dowody, czy dana rzecz należy do dłużnika, do drugiego małżonka, czy była objęta dawną wspólnością majątkową.
Jeżeli wyposażenie zostało kupione przez małżonka niebędącego dłużnikiem po ustanowieniu rozdzielności, warto mieć faktury, potwierdzenia płatności z własnego rachunku i dokumenty wskazujące datę nabycia. Jeżeli rzecz pochodzi sprzed ustanowienia rozdzielności, jej kwalifikacja może wymagać dokładniejszej analizy.
Osoba trzecia, której prawa zostały naruszone przez zajęcie, może żądać zwolnienia przedmiotu spod egzekucji. Podstawowym środkiem jest powództwo o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji, przewidziane w art. 841 Kodeksu postępowania cywilnego. Co do zasady trzeba je wnieść w terminie miesiąca od dnia, w którym osoba trzecia dowiedziała się o naruszeniu swojego prawa, chyba że przepisy szczególne przewidują inny termin.
Jeżeli problem dotyczy sposobu działania komornika, naruszenia procedury albo nieprawidłowego sporządzenia protokołu, w grę może wchodzić także skarga na czynność komornika. Zwykle termin na jej wniesienie wynosi tydzień, dlatego nie należy zwlekać z analizą dokumentów z egzekucji.
Warto pamiętać, że rozporządzenie rzeczą po zajęciu, jej sprzedaż, darowizna, użyczenie albo przeniesienie do innego miejsca zasadniczo nie niweczy skutków zajęcia. Działania podejmowane dopiero po wizycie komornika są znacznie słabsze niż wcześniejsze, rzetelne udokumentowanie własności.
Dobra umowa użyczenia powinna dokładnie opisywać strony, przedmiot użyczenia, miejsce korzystania z rzeczy, czas trwania umowy oraz zasady zwrotu. Przy lokalu z wyposażeniem warto dodać załącznik z listą rzeczy, ich opisem, numerami seryjnymi i orientacyjną wartością.
W przypadku samochodu należy wskazać markę, model, numer rejestracyjny, numer VIN, zakres korzystania z pojazdu, osobę ponoszącą koszty eksploatacji oraz miejsce garażowania. Sama umowa nie powinna być fikcyjna. Jeżeli jej treść rozmija się z rzeczywistością, może nie pomóc w sporze z wierzycielem.
Najbezpieczniej łączyć umowę użyczenia z dokumentami własności. Im bardziej wartościowa rzecz, tym większe znaczenie mają dokumenty zakupu i płatności. Przy rzeczach domowych warto przechowywać faktury i potwierdzenia przelewów, a przy sprzęcie elektronicznym także karty gwarancyjne i zdjęcia numerów seryjnych.
Poniższe sytuacje pokazują, kiedy umowa użyczenia może pomóc, a kiedy sama jej treść może okazać się niewystarczająca.
Właściciel mieszkania użyczył lokal bratu, który miał długi. W mieszkaniu znajdowały się meble i sprzęt kupione przez właściciela, ale część zakupów była udokumentowana tylko paragonami bez danych nabywcy. Komornik zajął część wyposażenia, ponieważ brat faktycznie mieszkał w lokalu i korzystał z rzeczy. Właściciel musiał wykazywać swoją własność w postępowaniu o zwolnienie przedmiotów spod egzekucji, a największe znaczenie miały faktury imienne, przelewy i szczegółowy wykaz wyposażenia.
Żona zawarła z mężem umowę o rozdzielności majątkowej, a mąż dopiero później zaciągnął dług. Samochód został kupiony przez żonę z jej rachunku bankowego już po ustanowieniu rozdzielności, a następnie użyczony dorosłej córce. Jeżeli komornik próbowałby zająć pojazd w sprawie długu męża, żona i córka mogłyby powołać się na dokumenty zakupu, datę ustanowienia rozdzielności, polisę, historię serwisu i faktyczne korzystanie z auta przez córkę.
Dłużnik był nadal zameldowany u rodziców, ale od kilku lat mieszkał w innym mieście. Rodzice okazali komornikowi dokumenty potwierdzające, że syn wynajmuje inne mieszkanie, a sprzęt w ich domu został kupiony przez nich. Sam meldunek syna nie przesądzał o własności rzeczy. Jeżeli mimo to doszłoby do zajęcia, rodzice powinni szybko rozważyć powództwo o zwolnienie zajętych przedmiotów spod egzekucji.
Nie zawsze. Umowa użyczenia jest dowodem, ale komornik ocenia przede wszystkim faktyczne władanie rzeczą i okoliczności na miejscu. Najlepiej, gdy umowę potwierdzają dokumenty własności i rzeczywisty sposób korzystania z rzeczy.
Sam meldunek nie przesądza o własności ani o władaniu rzeczami. Jeżeli dłużnik faktycznie nie mieszka w lokalu, warto mieć dowody potwierdzające jego inne miejsce pobytu oraz własność wyposażenia przez osobę trzecią.
Należy zebrać dokumenty własności i ustalić, jaki środek prawny jest właściwy. Najczęściej osoba trzecia powinna rozważyć powództwo o zwolnienie przedmiotu spod egzekucji. Jeżeli problem dotyczy nieprawidłowej czynności komornika, możliwa może być także skarga na czynność komornika.
Rozdzielność majątkowa istotnie wzmacnia ochronę, zwłaszcza gdy dług powstał po jej ustanowieniu. Trzeba jednak wykazać, że konkretne rzeczy należą do małżonka niebędącego dłużnikiem, a nie do dłużnika albo do dawnego majątku wspólnego.
Użyczenie rzeczy dopiero po wszczęciu egzekucji albo po zajęciu zwykle nie zabezpiecza przed dalszym postępowaniem. Takie działania mogą być oceniane jako spóźnione i nie niweczą skutków prawidłowo dokonanego zajęcia.
Umowa użyczenia lokalu, samochodu lub wyposażenia mieszkania może pomóc w obronie przed egzekucją, ale nie daje pełnej gwarancji. Najważniejsze jest to, czy dłużnik faktycznie włada rzeczą oraz czy osoba trzecia potrafi wykazać swoje prawo własności.
Jeżeli dłużnik nie mieszka w lokalu, jest jedynie zameldowany, a rzeczy należą do innej osoby, należy zadbać o dokumenty potwierdzające rzeczywisty stan. Przy małżonkach znaczenie ma także rozdzielność majątkowa, data powstania długu oraz data i sposób nabycia poszczególnych składników majątku.
Po zajęciu cudzej rzeczy trzeba działać szybko. Często samo wyjaśnienie złożone komornikowi nie wystarczy, a właściwą drogą jest powództwo o zwolnienie przedmiotu spod egzekucji albo skarga na czynność komornika.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
2. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
3. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 1981 r., sygn. akt III CZP 71/80
4. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 1975 r., sygn. akt III CZP 59/75
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
O autorze: Izabela Nowacka-Marzeion
Magister prawa, absolwentka Wydziału Prawa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Doświadczenie zdobyła w ogólnopolskiej sieci kancelarii prawniczych, po czym podjęła samodzielną praktykę. Specjalizuje się w prawie cywilnym ,...
>> więcej informacji o autorzeZapytaj prawnika