• Data: 2025-07-11 • Autor: Michał Soćko
Osoba, którą opiekuje się od lat moja mama, chce jej przekazać mieszkanie za opiekę. To starsza pani, która ma w tej chwili 96 lat. Nie ma żadnej rodziny, wszyscy jej bliscy dawno pomarli. Mieszkanie przez czterdzieści lat miało status mieszkania spółdzielczego. W tej chwili jest już przekształcone w mieszkanie własnościowe. Moje pytanie dotyczy formy przekazania tej nieruchomości. Mama jest już emerytką i jej oszczędności nie należą do olbrzymich. Czy najlepiej przekazać nieruchomość w formie darowizny, zapisać w testamencie, czy też nabyć w drodze kupna? Mieszkanie ma 35 m2 i od bardzo dawna nie było remontowane.

Co do sposobów przekazania tego mieszkania na wstępie odrzucam sprzedaż na rzecz Pani mamy, bowiem jest to czynność odpłatna. Po pierwsze, forma aktu notarialnego, a po drugie – cena sprzedaży, którą będzie musiała uiścić Pani mama.
Przekazanie nieruchomości w formie testamentu przede wszystkim jest ryzykowne z tego względu, iż do chwili śmierci starszej pani będzie ona mogła cofnąć testament, jeżeli z różnych względów zmieniłaby zdanie co do sposobu przekazania mieszkania na rzecz Pani mamy.
Co do kosztów, to testament może być sporządzony nawet w zwykłej formie pisemnej, jednak dla pewności sugeruję sporządzić taki testament przed notariuszem w formie testamentu notarialnego.
Zgodnie z art. 950 Kodeksu cywilnego (K.c.) – testament może być sporządzony w formie aktu notarialnego. Testament notarialny jest jednym z rodzajów testamentu zwykłego, obok testamentu odręcznego, sporządzanego w ten sposób, że spadkobierca pisze go w całości pismem ręcznym, podpisuje i opatruje datą (art. 949 § 1 K.c.) oraz testamentu sporządzanego w ten sposób, że spadkodawca w obecności dwóch świadków oświadcza swoją ostatnią wolę ustnie wobec wójta (burmistrza, prezydenta miasta), starosty, marszałka województwa, sekretarza powiatu albo gminy lub kierownika urzędu stanu cywilnego.
Z uwagi na wiek podopiecznej Pani mamy ważne w tym przypadku jest to. że testament sporządzony w formie aktu notarialnego słusznie uważany jest za najpewniejszy sposób, w jaki można dokonać rozrządzenia majątkiem na wypadek śmierci. Obalenie takiego testamentu jest bowiem znacznie utrudnione z uwagi na charakter dokumentu urzędowego, jaki posiada taki testament, oraz z uwagi na fakt sporządzenia go przez osobę zaufania publicznego, jaką jest notariusz.
Maksymalna stawka za sporządzenie aktu notarialnego dokumentującego testament wynosi: 50 zł netto + 11,50 zł (VAT) + 7,38 zł (za wypis – jedna strona) = 68,88 zł
Co do podatku, to Pani mama jako osoba obca zapłaci podatek w najwyższej stawce. Z racji tego, że nieruchomość jest znacznej wartości, Pani mama zapłaciłaby podatek od spadku w wysokości – 2877 zł 90 gr i 20% od nadwyżki ponad 20 556 zł. Kwota podatku więc będzie znaczna, jednak odpadają koszty taksy notarialnej (testament notarialny jest stosunkowo tani).
Co do darowizny to niewątpliwą zaletą jest to, iż Pani mama stanie się właścicielem mieszkania już z chwilą podpisania umowy w formie aktu notarialnego. Umowa darowizny dla swej ważności musi być koniecznie sporządzona w formie aktu notarialnego. W tym wypadku dojdą Pani mamie koszty taksy notarialnej.
Wysokość opłat pobieranych przez notariusza została określona przez Ministra Sprawiedliwości w drodze rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej. Rozporządzenie określa maksymalne stawki tzw. taksy notarialnej. Wysokość opłaty jest uzależniona od rodzaju oraz wartości przedmiotu czynności notarialnej.
Jeśli wysokość opłaty jest uzależniona od wartości przedmiotu czynności notarialnej, stawka maksymalna wynosi od wartości (zgodnie z § 3 rozporządzenia):
Proszę pamiętać, że powyższe stawki to stawki maksymalne i z praktyki wiem, że mogą być one niższe. Obecnie, kiedy na rynku również jest wielu notariuszy, stawki te są jak najbardziej do negocjowania.
Stawki podatku są analogiczne i regulowane przez ten sam akt prawny – ustawę z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn.
Również w tym przypadku, z racji tego, że nieruchomość jest znacznej wartości, Pani mama zapłaciłaby podatek od darowizny w wysokości – 2877 zł 90 gr i 20% od nadwyżki ponad 20 556 zł.
Tak więc w przypadku darowizny dochodzą koszty aktu notarialnego i podatku od darowizny, jednak niewątpliwym walorem tej czynności prawnej jest natychmiastowe przejście własności na Pani mamę. Odwołanie takiej darowizny jest wprawdzie możliwe, jednak nie jest łatwe, bowiem, jak rozumiem, Pani mama nie ma zamiaru pozostawić swojej znajomej bez opieki.
Zgodnie z art. 898 Kodeksu cywilnego (K.c.):
„§ 1. Darczyńca może odwołać darowiznę nawet już wykonaną, jeżeli obdarowany dopuścił się względem niego rażącej niewdzięczności.
§ 2. Zwrot przedmiotu odwołanej darowizny powinien nastąpić stosownie do przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu. Od chwili zdarzenia uzasadniającego odwołanie obdarowany ponosi odpowiedzialność na równi z bezpodstawnie wzbogaconym, który powinien się liczyć z obowiązkiem zwrotu.”
Odwołanie takiej darowizny jest możliwe, jednak mniej prawdopodobne, niż zmiana testamentu na przestrzeni lat (w praktyce często spadkodawcy przed śmiercią zmieniają swoją ostatnią wolę).
Reasumując, jeżeli chodzi o nieodpłatne przeniesienie własności na rzecz Pani mamy, to każde z nich ma swoje walory. Moim zdaniem, aby nie ryzykować zmiany decyzji starszej pani – Pani mama powinna się zdecydować na umowę darowizny i ponieść mimo wszystko koszty tej czynności, dopóki jej znajoma jest osobą świadomą i zdolną do powzięcia decyzji i wyrażenia woli przed notariuszem.
Pani Maria z Katowic od dziesięciu lat opiekowała się swoją sąsiadką, panią Janiną, która nie miała żadnej bliskiej rodziny. Przynosiła jej zakupy, pomagała w sprzątaniu i towarzyszyła podczas wizyt lekarskich. Gdy pani Janina miała już 95 lat, postanowiła sporządzić testament notarialny i zapisać swoje mieszkanie pani Marii w podziękowaniu za opiekę. Niestety, kilka miesięcy później w szpitalu poznała nową pielęgniarkę i całkowicie zmieniła zdanie. Spisała nowy testament, a pani Maria o wszystkim dowiedziała się dopiero po śmierci sąsiadki. Sprawa trafiła do sądu, ale testament był ważny – nowa spadkobierczyni przejęła mieszkanie.
Pan Jerzy z Wrocławia był jedyną osobą, która regularnie odwiedzała swoją dawną nauczycielkę z liceum. Gdy kobieta skończyła 97 lat, poprosiła go, by zabrał ją do notariusza. Zdecydowała się na umowę darowizny z jednoczesnym ustanowieniem służebności mieszkania – mogła w nim mieszkać do śmierci, a pan Jerzy zyskał pewność, że nieruchomość nie trafi do obcych rąk. Po jej śmierci mógł spokojnie rozpocząć remont i wprowadzić się do lokalu. Dzięki temu uniknął wysokiego podatku spadkowego, a wszystko odbyło się zgodnie z prawem i bez komplikacji.
Pani Krystyna z Lublina przez ponad dwadzieścia lat zajmowała się schorowaną sąsiadką, która nie miała dzieci ani rodzeństwa. Starsza pani obiecywała jej, że zostawi jej mieszkanie, ale ciągle odkładała decyzję o pójściu do notariusza. Niestety, w wieku 98 lat nagle trafiła do szpitala, a potem zmarła, nie zostawiając testamentu. Sprawa trafiła do sądu, który uznał, że skoro nie było żadnych krewnych, mieszkanie przejmuje gmina jako spadkobierca ustawowy. Pani Krystyna, mimo lat opieki, nie odziedziczyła niczego.
Przekazanie mieszkania osobie niespokrewnionej w zamian za wieloletnią opiekę to poważna decyzja, która wymaga odpowiedniego zabezpieczenia prawnego. Choć testament jest tańszy, niesie ze sobą ryzyko zmiany woli spadkodawcy aż do chwili śmierci. Darowizna, choć wiąże się z wyższymi kosztami, daje natychmiastowy i trwały skutek, co może uchronić przed nieprzewidzianymi komplikacjami. Warto podjąć decyzję zawczasu – gdy osoba starsza jest jeszcze świadoma i zdolna do działania – aby zapewnić sobie spokój i pewność co do przyszłości.
Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie? Skorzystaj z naszych porad prawnych online – szybko, wygodnie i bez wychodzenia z domu. Nasi doświadczeni prawnicy odpowiedzą na Twoje pytania, pomogą sporządzić niezbędne dokumenty i wskażą najbezpieczniejsze rozwiązania. Wejdź na eporady24.pl i zadaj pytanie już dziś – pierwsza odpowiedź często przychodzi nawet w ciągu kilku godzin!
1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
O autorze: Michał Soćko
Ukończył w 2010 r. stacjonarne studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, zwieńczone ocenę bardzo dobrą na dyplomie. Następnie, w latach 2011-2013, odbył aplikację radcowską przy Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Lublinie, uzyskując przy tym pochwałę Dziekana za bardzo dobre wyniki z kolokwiów rocznych. Po złożeniu egzaminów radcowskich w 2014 r. został wpisany na listę radców prawnych prowadzoną przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w Lublinie. Równolegle z aplikacją radcowską, w latach 2012-2015, był uczestnikiem studiów trzeciego stopnia na kierunku prawo, prowadzonych w Zakładzie Prawa Pracy, Wydziału Prawa i Administracji, Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Studia te ukończył, broniąc pracę doktorską zatytułowaną Potrącenie i egzekucja z wynagrodzenia za pracę, napisaną pod kierunkiem prof. dr hab. Teresy Liszcz, sędziego Trybunału Konstytucyjnego w stanie spoczynku. Od 2017 r. jest nauczycielem akademickim w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Skierniewicach. Wykłada prawo administracyjne, cywilne i prawo pracy. Michał Soćko jest autorem kilkunastu artykułów naukowych napisanych w języku polskim, jak i angielskim oraz uczestnikiem licznych konferencji naukowych, w tym międzynarodowych.
Specjalizuje się w szeroko rozumianym prawie cywilnym i administracyjnym (m.in. w prawie rzeczowym, spadkowym, zobowiązań, rodzinnym i opiekuńczym, prawie autorskim), ze szczególnym uwzględnieniem prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, prawa pomocy społecznej oraz świadczeń rodzinnych. Obecnie prowadzi działalność gospodarczą w formie Kancelarii Radcy Prawnego udzielając pomocy prawnej organom administracji publicznej, podmiotom gospodarczym oraz osobom fizycznym.
Zapytaj prawnika