• Data: 2025-12-31 • Autor: Eliza Rumowska
Na pewnym forum przyjaciół zwierząt opisałam historię zakupu chorego kota z hodowli i podałam jej nazwę wystawiając negatywną opinię. Poprosiłam o radę, jak należy postępować w takiej sytuacji; jakie są obowiązki hodowli. Wiadomość została przez administratora udostępniona na stronie i pojawiło się wiele komentarzy i pytań do mnie. Starałam się na wszystkie rzetelnie odpisywać (bez agresji, podając fakty itd.), ale nie spodziewałam się takiego odzewu. Teraz właściciel hodowli straszy mnie sądem. Czy mam się czego obawiać?

W mojej ocenie nie naruszyła Pani dóbr osobistych ani hodowcy, ani hodowli jako przedsiębiorcy. Dobra osobiste zarówno przedsiębiorcy, jak i osoby prywatnej, są chronione w dwóch obszarach – cywilnoprawnym i karnoprawnym.
Kodeks cywilny w obszarze ochrony dóbr osobistych stanowi:
„Art. 23. [Dobra osobiste człowieka]
Dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.
Art. 24. [Ochrona dóbr osobistych]
§ 1. Ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny.
§ 2. Jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych.
§ 3. Przepisy powyższe nie uchybiają uprawnieniom przewidzianym w innych przepisach, w szczególności w prawie autorskim oraz w prawie wynalazczym.”
Kodeks karny zaś przewiduje karalność za następujące czyny:
„Art. 212. [Zniesławienie]
§ 1. 275 Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.
§ 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
§ 3. W razie skazania za przestępstwo określone w § 1 lub 2 sąd może orzec nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, Polskiego Czerwonego Krzyża albo na inny cel społeczny wskazany przez pokrzywdzonego.
§ 4. Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 odbywa się z oskarżenia prywatnego.”
„Art. 213. [Wyłączenie bezprawności zniesławienia]
§ 1. Nie ma przestępstwa określonego w art. 212 § 1, jeżeli zarzut uczyniony niepublicznie jest prawdziwy.
§ 2. Nie popełnia przestępstwa określonego w art. 212 § 1 lub 2, kto publicznie podnosi lub rozgłasza prawdziwy zarzut:
1) dotyczący postępowania osoby pełniącej funkcję publiczną lub
2) służący obronie społecznie uzasadnionego interesu.”
Jeżeli zarzut dotyczy życia prywatnego lub rodzinnego, dowód prawdy może być przeprowadzony tylko wtedy, gdy zarzut ma zapobiec niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia człowieka albo demoralizacji małoletniego.”
„Art. 214. [Zniewaga ze względu na formę zarzutu]
Brak przestępstwa wynikający z przyczyn określonych w art. 213 nie wyłącza odpowiedzialności sprawcy za zniewagę ze względu na formę podniesienia lub rozgłoszenia zarzutu.
Art. 215. [Ogłoszenie wyroku w sprawach o zniesławienie]
Na wniosek pokrzywdzonego sąd orzeka podanie wyroku skazującego do publicznej wiadomości.
Art. 216. [Zniewaga]
§ 1. Kto znieważa inną osobę w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do osoby tej dotarła, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.
§ 2. Kto znieważa inną osobę za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
§ 3. Jeżeli zniewagę wywołało wyzywające zachowanie się pokrzywdzonego albo jeżeli pokrzywdzony odpowiedział naruszeniem nietykalności cielesnej lub zniewagą wzajemną, sąd może odstąpić od wymierzenia kary.
§ 4. W razie skazania za przestępstwo określone w § 2 sąd może orzec nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, Polskiego Czerwonego Krzyża albo na inny cel społeczny wskazany przez pokrzywdzonego.
§ 5. Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.”
Mam nadzieję, że przytoczone przepisy cywilne i karne uspokoiły Panią. Jestem przekonana, że w konfrontacji z Pani publikacją, jak i odpowiedziami na komentarze nie wyczerpała Pani swym zachowaniem znamion przestępstw wyżej opisanych, ani naruszenia dóbr w płaszczyźnie cywilnoprawnej. Proszę więc w takim duchu odpowiedzieć właścicielowi hodowli.
Pani Monika opisała na lokalnym forum historię zakupu szczeniaka z zarejestrowanej hodowli, który okazał się poważnie chory na parwowirozę. Podzieliła się swoimi doświadczeniami, wymieniając nazwę hodowli, nie używając jednak obraźliwych słów – po prostu opisała fakty, łącznie z dokumentacją weterynaryjną. Jej post wywołał dużą dyskusję, a inne osoby zaczęły dopisywać podobne historie. Po kilku dniach właściciel hodowli zagroził jej pozwem za zniesławienie. Pani Monika skonsultowała się z prawnikiem i przygotowała odpowiedź, wskazując, że działała w interesie społecznym i przedstawiała prawdę – do dziś sprawa nie trafiła do sądu.
Pan Krzysztof, pasjonat kotów rasowych, opublikował na grupie tematycznej relację z wizyty w jednej z hodowli, gdzie – jak twierdził – zwierzęta przebywały w niewłaściwych warunkach sanitarnych. Dodał kilka zdjęć, zamazał jednak twarze i dane osobowe właścicieli. Mimo to otrzymał wiadomość od prawnika hodowli z żądaniem przeprosin i usunięcia wpisu. Ponieważ zdjęcia były autentyczne, a wpis miał formę ostrzeżenia dla innych, Krzysztof nie tylko nie poniósł konsekwencji, ale jego relacja została później wykorzystana przez inspektorów organizacji zajmującej się dobrostanem zwierząt.
Pani Ewa wystawiła publiczną opinię w serwisie z ogłoszeniami, dotyczącą zakupu papugi, która miała być oswojona i zdrowa, a okazała się agresywna i chora na grzybicę. W recenzji użyła ostrych słów, m.in. że „sprzedawca to oszust”, co właściciel uznał za znieważenie i wytoczył jej sprawę karną. W sądzie pani Ewa przyznała, że emocje wzięły górę i usunęła wpis, ale też przedstawiła rachunki i opinię weterynaryjną. Ostatecznie sąd warunkowo umorzył postępowanie, uznając, że wpis naruszył formę, ale intencja nie była przestępcza.
Potrzebujesz pomocy prawnej? Skontaktuj się z nami online! Oferujemy rzetelne i przystępne porady prawne w zakresie prawa cywilnego, rodzinnego, spadkowego, pracy oraz spraw konsumenckich. Wystarczy opisać swój problem – przeanalizujemy sytuację i prześlemy gotową odpowiedź lub opinię prawną, dostosowaną do Twoich potrzeb. Bez stresu, bez kolejek, z gwarancją poufności. Skorzystaj z wygodnego rozwiązania – Twoje prawo zaczyna się tutaj.
Jeśli masz problem prawny i szukasz szybkiej, rzetelnej pomocy – skorzystaj z porad prawnych online. Wystarczy przesłać opis sytuacji, a doświadczony prawnik przygotuje dla Ciebie jasną i konkretną odpowiedź, bez konieczności wychodzenia z domu. To wygodne rozwiązanie dla każdego, kto ceni swój czas i chce mieć pewność, że działa zgodnie z prawem.
1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
2. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
O autorze: Eliza Rumowska
Absolwentka Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego prawniczka. Specjalizuje się w prawie cywilnym, zwłaszcza w prawie konsumenckim (reklamacje, gwarancje itp.). Z serwisem ePorady24 związana od początku jego istnienia, udzielała porad w najbardziej złożonych sprawach. W swej wieloletniej karierze pracowała jako powiatowy rzecznik konsumentów, sekretarz gminy, inspektor ds. kredytów oraz radca w TP SA. Od 2008 r. prowadzi własne biuro prawne, jako prokurent obsługuje trzy spółki prawa handlowego, współpracuje z samorządem terytorialnym przy realizacji programów dotowanych z UE.
Zapytaj prawnika