Reklamacja po 3 miesiącach, co mówi prawo i jak postępować?

Towar niezgodny z umową – stosowanie ustawy o prawach konsumenta

W przypadku sprzedaży na rzecz konsumentów towarów (czyli rzeczy ruchomych), należy stosować odpowiednio art. 43a-43g ustawy o prawach konsumenta. Te regulacje są w tym zakresie właściwe w zakresie rękojmi (nie stosujemy przepisów Kodeksu cywilnego).

Po pierwsze, zgodnie z art. 43a ustawy w razie braku zgodności towaru z umową konsumentowi przysługują uprawnienia określone w dalszych przepisach. Towar jest zgodny z umową, jeżeli zgodne z umową pozostają w szczególności jego:

1) opis, rodzaj, ilość, jakość, kompletność i funkcjonalność, a w odniesieniu do towarów z elementami cyfrowymi – również kompatybilność, interoperacyjność i dostępność aktualizacji;

2) przydatność do szczególnego celu, do którego jest potrzebny konsumentowi, o którym konsument powiadomił przedsiębiorcę najpóźniej w chwili zawarcia umowy i który przedsiębiorca zaakceptował.

Uprawnienia konsumenta

W myśl art. 43c ustawy – przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności towaru z umową istniejący w chwili jego dostarczenia i ujawniony w ciągu dwóch lat od tej chwili, chyba że termin przydatności towaru do użycia, określony przez przedsiębiorcę, jego poprzedników prawnych lub osoby działające w ich imieniu, jest dłuższy. Domniemywa się, że brak zgodności towaru z umową, który ujawnił się przed upływem dwóch lat od chwili dostarczenia towaru, istniał w chwili jego dostarczenia, o ile nie zostanie udowodnione inaczej lub domniemania tego nie można pogodzić ze specyfiką towaru lub charakterem braku zgodności towaru z umową.

To oznacza, że okres rękojmi wynosi 2 lata, licząc od chwili dostarczenia towaru konsumentowi. Ponadto konsument korzysta z domniemania, że wada istniała w chwili otrzymania towaru – czyli istnieje domniemanie, że to nie konsument przyczynił się do powstania wady. Przedsiębiorca może takie domniemanie obalić, ale to na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek wskazania i udowodnienia, że winę za wadę ponosi konsument (np. poprzez wykazanie, że urządzenie było źle używane, o czym mogą świadczyć uszkodzenia mechaniczne).

Naprawa, obniżenie ceny, odstąpienie od umowy

Po pierwsze, zgodnie z art. 43d ustawy konsument może żądać jego naprawy lub wymiany. Przedsiębiorca dokonuje naprawy lub wymiany w rozsądnym czasie od chwili, w której przedsiębiorca został poinformowany przez konsumenta o braku zgodności z umową, i bez nadmiernych niedogodności dla konsumenta, uwzględniając specyfikę towaru oraz cel, w jakim konsument go nabył. Koszty naprawy lub wymiany, w tym w szczególności koszty opłat pocztowych, przewozu, robocizny i materiałów, ponosi przedsiębiorca.

Jeżeli naprawa i wymiana są niemożliwe lub wymagałyby nadmiernych kosztów dla przedsiębiorcy, może on odmówić doprowadzenia towaru do zgodności z umową.

Dopiero w drugim kroku – gdy przedsiębiorca odmówi wymiany lub naprawy – konsument może złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny albo odstąpieniu od umowy na mocy art. 43e ustawy.

W razie odstąpienia od umowy konsument niezwłocznie zwraca towar przedsiębiorcy na jego koszt. Przedsiębiorca zwraca konsumentowi cenę niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania towaru lub dowodu jego odesłania. Przedsiębiorca dokonuje zwrotu ceny przy użyciu takiego samego sposobu zapłaty, jakiego użył konsument, chyba że konsument wyraźnie zgodził się na inny sposób zwrotu, który nie wiąże się dla niego z żadnymi kosztami.

Wnioski

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis, klient ma pełne prawo zrealizować swoje uprawnienie w zakresie rękojmi. Swoje roszczenie o niezgodności towaru złożył bowiem przed upływem okresu dwóch lat.

Zgodnie z przepisami, jeżeli klient twierdzi, że towar nie działa, to istnieje ustawowe domniemanie, że wada istniała w chwili dostawy towaru. Klient może zatem domagać się wymiany lub naprawy. Przed takim roszczeniem ze strony klienta można bronić się w drodze obalenia domniemania, czyli w drodze zbadania towaru i ustalenia, czy konsument przyczynił się do powstania wadliwości produktu.

Dla możliwości zastosowania wymienionych przepisów o prawach konsumenta bez znaczenia jest fakt, iż konsument nie odstąpił do umowy w terminie 14 dni. Ustawa w żaden bowiem sposób nie łączy tego z faktem wygaśnięcia praw z rękojmi.

W opisanym przypadku konsument znajduje się na pozycji uprzywilejowanej, ponieważ korzysta z domniemania, o którym mowa, a to na przedsiębiorcę został nałożony ciężar dowodowy w zakresie wykazania, że wada produktu powstała na skutek nieprawidłowego działania przez konsumenta.

Źródła:

Ustawa z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta, Dz.U. 2014 poz. 827

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej  ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.