• Stan prawny na: 2026-05-19
Do czasu rozstrzygnięcia separacji oboje rodzice mają co do zasady pełnię władzy rodzicielskiej, ale o istotnych sprawach dziecka, w tym miejscu jego pobytu, powinni decydować wspólnie albo przez sąd.
W praktyce najbezpieczniej szybko uzyskać zabezpieczenie miejsca pobytu dziecka, alimentów i kontaktów, zwłaszcza gdy dziecko jest niemowlęciem karmionym piersią.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu

Do czasu wydania przez sąd prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie separacji, a także do czasu ewentualnego postanowienia o zabezpieczeniu, oboje rodzice co do zasady zachowują pełnię władzy rodzicielskiej. Oznacza to, że zarówno matka, jak i ojciec są uprawnieni i zobowiązani do pieczy nad dzieckiem, reprezentowania go oraz podejmowania bieżących decyzji.
Podstawową zasadę zawiera art. 97 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Art. 97 § 1. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.
§ 2. Jednakże o istotnych sprawach dziecka rodzice rozstrzygają wspólnie; w braku porozumienia między nimi rozstrzyga sąd opiekuńczy.
W praktyce oznacza to rozróżnienie między zwykłymi, codziennymi decyzjami a sprawami istotnymi. Karmienie, przewijanie, codzienna opieka czy wizyta u pediatry w typowej sytuacji należą do bieżącego wykonywania pieczy. Natomiast stałe miejsce pobytu dziecka, dłuższy wyjazd, zmiana środowiska opieki albo sposób wykonywania kontaktów w sytuacji konfliktu są sprawami, które powinny zostać uzgodnione albo rozstrzygnięte przez sąd.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Matka może zmienić swoje miejsce zamieszkania. Problem prawny dotyczy jednak dziecka, zwłaszcza gdy drugi rodzic sprzeciwia się zabraniu go z dotychczasowego mieszkania. Jeżeli dziecko jest bardzo małe, pozostaje pod stałą opieką matki i jest karmione piersią, są to ważne okoliczności przemawiające za tym, aby jego bieżące miejsce pobytu było przy matce. Nie oznacza to jednak, że ojciec traci prawa rodzicielskie albo że można całkowicie pominąć jego prawo do informacji i kontaktu.
Najbezpieczniejsze rozwiązanie to złożenie albo uzupełnienie wniosku o zabezpieczenie. We wniosku warto żądać, aby na czas trwania sprawy sąd ustalił miejsce pobytu dziecka przy matce, zasądził alimenty oraz uregulował kontakty ojca z dzieckiem w sposób dostosowany do wieku dziecka i karmienia piersią.
Jeżeli przeprowadzka jest konieczna ze względów bezpieczeństwa, konfliktu, warunków mieszkaniowych albo realnej potrzeby zapewnienia dziecku spokojnej opieki, matka powinna zadbać o dokumenty: umowę najmu, adres nowego lokalu, potwierdzenie warunków dla dziecka, wiadomość do ojca z informacją o miejscu pobytu dziecka oraz propozycją kontaktów. Ukrywanie dziecka, niepodawanie adresu bez ważnej przyczyny albo celowe odcinanie ojca od informacji może zostać negatywnie ocenione przez sąd.
Jeżeli ojciec fizycznie uniemożliwia matce zabranie niemowlęcia, należy unikać eskalacji i siłowego odbierania dziecka. W pierwszej kolejności warto mieć przy sobie dokumenty dziecka, rzeczy niezbędne do opieki, dowody karmienia piersią i korespondencję potwierdzającą spór. Jeżeli sytuacja staje się agresywna, zagraża dziecku albo dochodzi do przemocy, należy wezwać Policję.
W typowym sporze między rodzicami Policja nie zastępuje sądu rodzinnego i nie rozstrzyga, przy kim dziecko ma przebywać, jeżeli nie ma orzeczenia. Może jednak interweniować w razie zagrożenia bezpieczeństwa, awantury domowej, przemocy lub bezprawnego uniemożliwiania opieki nad dzieckiem. Dlatego w sprawach spornych kluczowe jest szybkie uzyskanie postanowienia sądu.
W piśmie do sądu warto szczegółowo opisać, że dziecko jest niemowlęciem, jest karmione piersią, wymaga stałej opieki matki, a ojciec zapowiada zatrzymanie dziecka lub uniemożliwia przeprowadzkę. Należy też zaproponować realny harmonogram kontaktów, aby sąd widział, że celem nie jest izolowanie dziecka od ojca, lecz uporządkowanie sytuacji.
Zabezpieczenie w sprawie o separację służy temu, aby jeszcze przed wyrokiem uregulować najpilniejsze kwestie rodzinne. W sprawach z małym dzieckiem najczęściej chodzi o trzy elementy: miejsce pobytu dziecka przy jednym z rodziców, alimenty na czas procesu oraz kontakty drugiego rodzica z dzieckiem.
Wniosek o zabezpieczenie może być zawarty już w pozwie albo złożony jako osobne pismo w toku sprawy. Powinien być konkretny. Zamiast ogólnego żądania, że dziecko ma być przy matce, lepiej wskazać, że na czas trwania postępowania miejscem pobytu dziecka ma być każdorazowe miejsce zamieszkania matki, z podaniem aktualnego adresu. W zakresie kontaktów warto zaproponować dni, godziny, miejsce i sposób ich wykonywania, z uwzględnieniem karmienia piersią.
Postanowienie o zabezpieczeniu obowiązuje w toku sprawy i nie trzeba czekać na końcowy wyrok separacyjny, aby stosować ustalone w nim zasady. Jeżeli rodzic nie wykonuje zabezpieczenia, można domagać się dalszej reakcji sądu, a w sytuacjach nagłych lub zagrażających dziecku korzystać z pomocy odpowiednich służb.
Jeżeli nie ma jeszcze orzeczenia sądu, ojciec nadal ma władzę rodzicielską, ale nie oznacza to prawa do samowolnego oderwania niemowlęcia od głównego opiekuna i zatrzymania go wbrew dobru dziecka. Takie zachowanie może zostać potraktowane jako działanie eskalujące konflikt i sprzeczne z obowiązkiem współdziałania rodziców.
Ojciec ma prawo do kontaktów z dzieckiem, ale kontakty powinny być wykonywane w sposób bezpieczny, przewidywalny i dostosowany do wieku dziecka. Przy 6-tygodniowym niemowlęciu całodniowe zabranie dziecka, bez zgody matki i bez uwzględnienia karmienia piersią, może być rozwiązaniem nieadekwatnym. Nie oznacza to jednak, że ojciec może być pozbawiony kontaktu. Rozsądne mogą być częstsze, krótsze spotkania, także w miejscu pobytu dziecka albo w obecności matki, jeżeli wymaga tego sytuacja dziecka.
Jeżeli istnieje ryzyko, że ojciec zabierze dziecko i nie odda go o ustalonej porze, warto pilnie wnosić o zabezpieczenie kontaktów oraz miejsca pobytu dziecka. W uzasadnieniu należy opisać konkretne wypowiedzi, zdarzenia, wiadomości i świadków, a nie tylko ogólną obawę.
Karmienie piersią jest istotną okolicznością, ale nie jest automatyczną podstawą do wyłączenia kontaktów ojca z dzieckiem. Sąd powinien brać pod uwagę dobro dziecka, jego wiek, rytm dnia, potrzebę snu, karmienia, bliskości i stabilności. Przy bardzo małym dziecku kontakty często wymagają większej elastyczności niż przy starszym dziecku.
Można powołać się pomocniczo na to, że ustawodawca dostrzega szczególną sytuację kobiety karmiącej piersią także w prawie pracy. Art. 187 Kodeksu pracy przewiduje przerwy na karmienie dla pracownicy karmiącej dziecko piersią. Nie jest to przepis o kontaktach z dzieckiem, ale pokazuje, że karmienie piersią jest realną, powtarzalną potrzebą organizacyjną, którą trzeba uwzględniać.
W praktyce przy niemowlęciu można proponować kontakty krótsze, ale częstsze, odbywające się blisko miejsca pobytu dziecka, z możliwością przerwy na karmienie. Jeżeli matka odciąga pokarm i dziecko akceptuje butelkę, może to ułatwić kontakty, ale nie zawsze jest możliwe i nie powinno być narzucane mechanicznie.
Zgodnie z art. 737 Kodeksu postępowania cywilnego wniosek o udzielenie zabezpieczenia podlega rozpoznaniu bezzwłocznie, nie później jednak niż w terminie tygodnia od dnia jego wpływu do sądu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Jeżeli ustawa przewiduje rozpoznanie wniosku na rozprawie, należy ją wyznaczyć tak, aby rozprawa mogła odbyć się w terminie miesięcznym od dnia wpływu wniosku.
W praktyce czas oczekiwania zależy od sądu, kompletności wniosku i tego, czy sąd uzna, że konieczne jest wysłuchanie stron. Dlatego wniosek powinien być jasny, konkretny i poparty dokumentami. W sprawach dotyczących bardzo małego dziecka warto podkreślić pilność sytuacji i realne ryzyko konfliktu o wydanie dziecka.
Sprawa o separację może zakończyć się stosunkowo szybko, jeżeli małżonkowie są zgodni co do separacji, alimentów, miejsca pobytu dziecka, kontaktów i władzy rodzicielskiej. Jeżeli jednak rodzice spierają się o dziecko, sąd musi zbadać sytuację rodzinną, stanowiska stron i dowody, co może znacząco wydłużyć postępowanie.
Nie ma jednego ustawowego terminu, w którym sąd musi zakończyć całą sprawę o separację. Termin pierwszej rozprawy zależy od obciążenia konkretnego sądu i wydziału. Dlatego w sprawach pilnych nie należy czekać na wyrok końcowy, lecz korzystać z zabezpieczenia na czas postępowania.
Jeżeli matka planuje wyprowadzkę z niemowlęciem, powinna działać w sposób możliwie uporządkowany. Warto mieć przygotowaną umowę najmu lub inny tytuł do lokalu, rzeczy dziecka, dokumentację medyczną, potwierdzenia karmienia piersią, a także projekt zasad kontaktów ojca z dzieckiem. Dobrze jest poinformować ojca o nowym adresie w sposób udokumentowany, na przykład wiadomością e-mail, SMS-em albo pismem.
Treść takiej informacji powinna być rzeczowa. Można wskazać, że dziecko przebywa pod konkretnym adresem, ma zapewnione warunki opieki, a matka jest gotowa ustalić kontakty ojca, na przykład w określone dni i godziny. Warto unikać sformułowań emocjonalnych, gróźb oraz deklaracji, że ojciec nie będzie widywał dziecka.
Jeżeli relacje są bardzo napięte, dobrze rozważyć obecność świadka przy pakowaniu rzeczy albo przekazaniu informacji. Nie chodzi o prowokowanie konfliktu, lecz o zabezpieczenie dowodów na wypadek, gdyby druga strona twierdziła później, że nie znała adresu dziecka albo że matka odmawiała kontaktów.
Poniższe przykłady pokazują, jak te same zasady mogą działać w różnych sytuacjach rodzinnych. Każdy przypadek wymaga jednak osobnej oceny, zwłaszcza gdy chodzi o niemowlę.
Matka 2-miesięcznego dziecka złożyła pozew o separację i wniosek o zabezpieczenie miejsca pobytu dziecka przy niej. Ojciec zapowiedział, że jeżeli matka się wyprowadzi, zatrzyma dziecko w dotychczasowym mieszkaniu. Matka w osobnym piśmie uzupełniła wniosek, dołączyła umowę najmu, opisała karmienie piersią i zaproponowała kontakty ojca trzy razy w tygodniu po dwie godziny. Tak przygotowany wniosek daje sądowi konkretny materiał do szybkiego rozstrzygnięcia.
Ojciec chciał zabierać 6-tygodniowe dziecko na całe soboty do swoich rodziców. Matka nie sprzeciwiała się kontaktom, ale wskazała, że dziecko jest karmione piersią co kilka godzin i źle reaguje na długie rozłąki. W propozycji zabezpieczenia zaproponowała krótsze spotkania w miejscu zamieszkania dziecka oraz stopniowe wydłużanie kontaktów wraz z wiekiem dziecka. Takie stanowisko nie neguje roli ojca, lecz odnosi kontakty do aktualnych potrzeb niemowlęcia.
Możesz zmienić swoje miejsce zamieszkania, ale stałe miejsce pobytu dziecka jest istotną sprawą dziecka. Jeżeli ojciec się sprzeciwia, najbezpieczniej uzyskać zabezpieczenie sądu i udokumentować, gdzie dziecko przebywa oraz jakie ma warunki.
Co do zasady tak, jeżeli nie ma szczególnych powodów bezpieczeństwa. Ojciec ma prawo wiedzieć, gdzie przebywa dziecko. Brak informacji o adresie może zostać odebrany jako utrudnianie wykonywania władzy rodzicielskiej lub kontaktów.
Nie powinno się tego oceniać automatycznie. Przy bardzo małym dziecku całodniowy kontakt może być nieadekwatny, jeżeli zaburza karmienie, sen i poczucie bezpieczeństwa. Warto proponować krótsze, częstsze kontakty i uregulować je w zabezpieczeniu.
Policja może interweniować w razie przemocy, awantury, zagrożenia bezpieczeństwa dziecka lub naruszenia porządku. Jeżeli nie ma orzeczenia sądu, Policja zwykle nie rozstrzyga sporu rodzicielskiego. Dlatego tak ważne jest postanowienie o zabezpieczeniu.
Tak. W sprawie o separację można żądać zabezpieczenia alimentów na czas procesu. Wniosek powinien wskazywać kwotę, potrzeby dziecka, możliwości zarobkowe rodziców i koszty utrzymania.
Przed orzeczeniem separacji oboje rodzice mają prawa i obowiązki wobec dziecka, ale konflikt o miejsce pobytu niemowlęcia powinien jak najszybciej trafić do sądu w formie wniosku o zabezpieczenie. Matka planująca wyprowadzkę powinna działać transparentnie, zapewnić dziecku bezpieczne warunki, poinformować ojca o adresie i zaproponować realne kontakty. Ojciec nie powinien samowolnie zatrzymywać dziecka ani organizować kontaktów w sposób sprzeczny z jego aktualnymi potrzebami.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59
2. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
3. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
O autorze: Grzegorz Stefanowski
Radca prawny od 1998 r., absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pracę magisterską napisał w obecnym Laboratorium Kryminalistyki UAM. Ukończył Studium podyplomowe w Katedrze Prawa Własności Intelektualnej Uniwersytetu Jagiellońskiego w...
>> więcej informacji o autorzePotrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika
Bezpłatne zasoby, które realnie pomagają — kalkulatory, słownik, kodeksy i wzory pism.