• Stan prawny na: 2026-05-16
Przy darowiźnie nieruchomości kluczowe są akt notarialny oraz zgodny z nim wpis w księdze wieczystej. Sam akt potwierdza przeniesienie własności, ale dla bezpieczeństwa warto sprawdzić także treść księgi, obciążenia i ewentualne roszczenia ujawnione przy nieruchomości.
Darczyńca nie może dowolnie odebrać darowanej nieruchomości po kilku latach. Odwołanie darowizny jest możliwe przede wszystkim w razie rażącej niewdzięczności obdarowanego i wymaga spełnienia warunków z Kodeksu cywilnego.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu

Podstawowym dokumentem przy darowiźnie nieruchomości jest akt notarialny. To w nim darczyńca przenosi własność nieruchomości na obdarowanego, a obdarowany darowiznę przyjmuje. Przy nieruchomościach forma aktu notarialnego jest konieczna, dlatego zwykła umowa pisemna nie wystarczy.
Nie istnieją natomiast „akty notarialne z sądu”. Notariusz sporządza akt notarialny, a sąd wieczystoksięgowy dokonuje wpisu w księdze wieczystej na podstawie dokumentów, najczęściej aktu notarialnego i wniosku wieczystoksięgowego. W praktyce po podpisaniu aktu notariusz zwykle przesyła wniosek o wpis do księgi wieczystej elektronicznie, ale warto sprawdzić, czy wpis rzeczywiście został dokonany.
Sam akt notarialny potwierdza zawarcie umowy darowizny. Dla pełnego bezpieczeństwa obdarowany powinien jednak porównać jego treść z aktualną księgą wieczystą. Księga pokazuje, kto jest ujawniony jako właściciel, czy nieruchomość jest obciążona hipoteką, służebnością, roszczeniem albo innym prawem osoby trzeciej.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Najważniejsze znaczenie ma dział II księgi wieczystej, w którym ujawnia się właściciela albo współwłaścicieli. Jeżeli po darowiźnie obdarowany został wpisany jako właściciel, jest to bardzo silne potwierdzenie jego prawa do nieruchomości.
Trzeba jednak uważać na uproszczenie, że sam wpis zawsze oznacza pełną swobodę bez żadnych ograniczeń. Nieruchomość może być obciążona prawami ujawnionymi w dziale III, na przykład służebnością mieszkania, roszczeniem o przeniesienie własności albo ograniczeniem w rozporządzaniu. W dziale IV mogą znajdować się hipoteki. Takie wpisy nie znikają tylko dlatego, że nieruchomość została podarowana.
Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych wzmacnia zaufanie do księgi, ale nie powinna być rozumiana jako gwarancja, że obdarowany nigdy nie napotka żadnych problemów. Przy darowiźnie, czyli nabyciu nieodpłatnym, szczególnie ważne jest samodzielne sprawdzenie dokumentów i treści księgi, a nie wyłącznie poleganie na ogólnym założeniu, że wpis wszystko rozstrzyga.
Jeżeli darczyńca przed darowizną udzielił komuś pełnomocnictwa do zarządzania albo sprzedaży nieruchomości, nie oznacza to automatycznie, że ta osoba może rozporządzać nieruchomością po przeniesieniu własności na obdarowanego. Pełnomocnik działa w imieniu mocodawcy, a po darowiźnie mocodawca nie jest już właścicielem.
Nowy właściciel nie jest związany pełnomocnictwem udzielonym przez poprzedniego właściciela, chyba że sam udzielił pełnomocnictwa albo w konkretnej sprawie istnieje inne źródło uprawnienia. W praktyce warto jednak sprawdzić, czy w księdze wieczystej nie ujawniono roszczeń lub ograniczeń, które mogłyby utrudnić sprzedaż, wynajem, ustanowienie hipoteki albo inne działania dotyczące nieruchomości.
Darczyńca nie może odwołać darowizny tylko dlatego, że po czasie zmienił zdanie albo relacje rodzinne się pogorszyły. Zgodnie z art. 898 Kodeksu cywilnego darczyńca może odwołać darowiznę już wykonaną, jeżeli obdarowany dopuścił się względem niego rażącej niewdzięczności.
Rażąca niewdzięczność to zachowanie szczególnie naganne, skierowane przeciwko darczyńcy. Może chodzić między innymi o przemoc, ciężkie znieważenie, uporczywe uchylanie się od elementarnej pomocy w chorobie lub starości, działania przeciwko życiu, zdrowiu, czci albo mieniu darczyńcy. Nie każde rodzinne nieporozumienie spełnia ten warunek.
Na odwołanie darowizny obowiązuje termin z art. 899 § 3 Kodeksu cywilnego. Darowizna nie może być odwołana po upływie roku od dnia, w którym darczyńca dowiedział się o niewdzięczności obdarowanego. Nie jest więc decydujące samo to, że od zawarcia umowy minęło 5 lat. Istotne jest, kiedy doszło do zachowania uznawanego za rażąco niewdzięczne i kiedy darczyńca się o nim dowiedział.
Odwołanie darowizny następuje przez oświadczenie złożone obdarowanemu na piśmie. Przy nieruchomości samo oświadczenie zwykle nie przenosi własności z powrotem na darczyńcę. Jeżeli obdarowany nie zgadza się na zwrot nieruchomości w formie aktu notarialnego, konieczne może być postępowanie sądowe.
Jeżeli strony chcą zakończyć sprawę ugodowo, pomocne może być omówienie zasad, na jakich możliwe jest rozwiązanie umowy darowizny za porozumieniem stron.
Jeżeli obdarowany jest właścicielem nieruchomości, może co do zasady nią zarządzać, korzystać z niej, wynajmować ją, sprzedać, podarować dalej albo ustanowić hipotekę. Zakres tej swobody zależy jednak od stanu prawnego nieruchomości oraz ograniczeń wynikających z przepisów, księgi wieczystej i treści umów.
Właściciel powinien zwrócić uwagę zwłaszcza na służebność osobistą mieszkania, dożywotnie prawo korzystania, hipoteki, roszczenia ujawnione w dziale III, współwłasność, małżeński ustrój majątkowy oraz ograniczenia administracyjne, na przykład wynikające z planu miejscowego albo decyzji dotyczących nieruchomości.
Jeżeli darowizna zostanie skutecznie odwołana, zwrot przedmiotu darowizny następuje według przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu. Gdy nieruchomość została już zbyta, rozliczenia mogą dotyczyć wartości uzyskanej korzyści. Ocena zależy od tego, kiedy doszło do zdarzenia uzasadniającego odwołanie darowizny i czy obdarowany powinien liczyć się z obowiązkiem zwrotu.
Osoba, która otrzymała nieruchomość w darowiźnie, powinna zgromadzić i zweryfikować przede wszystkim:
Jeżeli księga wieczysta jest zgodna z aktem notarialnym, a w działach III i IV nie ma obciążeń, które ograniczają korzystanie z nieruchomości, sytuacja właściciela jest zazwyczaj klarowna. W razie wpisów ostrzeżeń, roszczeń, służebności albo hipotek trzeba ocenić ich wpływ na planowane działania.
Poniższe przykłady pokazują, dlaczego po darowiźnie nie wystarczy znać tylko treści aktu notarialnego. Znaczenie mają również wpisy w księdze wieczystej, zachowanie darczyńcy i obdarowanego oraz to, czy pojawiły się podstawy do odwołania darowizny.
Pani Anna otrzymała od ojca mieszkanie. Akt notarialny został podpisany, a notariusz złożył wniosek o wpis do księgi wieczystej. Po kilku tygodniach pani Anna sprawdziła księgę i zobaczyła, że nadal widnieje w niej ojciec, ale w dziale III pojawiła się wzmianka o wniosku. W takiej sytuacji pani Anna powinna poczekać na rozpoznanie wniosku albo uzyskać informację z sądu wieczystoksięgowego, zanim podejmie działania wymagające pełnej pewności wpisu, na przykład sprzedaż mieszkania.
Pan Marek dostał od ciotki dom, ale w akcie notarialnym ustanowiono na jej rzecz służebność osobistą mieszkania. Pan Marek jest właścicielem i może rozporządzać domem, lecz musi respektować prawo ciotki do korzystania z określonych pomieszczeń. Sprzedaż domu jest możliwa, ale nabywca będzie musiał liczyć się z istniejącą służebnością, jeżeli nie zostanie ona wcześniej skutecznie zniesiona.
Córka otrzymała działkę od rodziców i po 6 latach zerwała z nimi kontakt. Sam brak serdecznych relacji nie musi jeszcze oznaczać rażącej niewdzięczności. Gdyby jednak rodzice wymagali pilnej pomocy z powodu ciężkiej choroby, a córka celowo i uporczywie odmawiała jakiegokolwiek wsparcia mimo realnych możliwości, darczyńcy mogliby rozważyć odwołanie darowizny. Termin roczny należałoby liczyć od chwili, gdy dowiedzieli się o zachowaniu uzasadniającym odwołanie.
Nie. Własność przechodzi na zasadach określonych w akcie notarialnym i przepisach prawa, a nie dopiero po 5 latach. Pięcioletni okres nie jest ogólnym terminem, po którym darowizna staje się nieodwołalna. Odwołanie zależy od rażącej niewdzięczności i terminu rocznego liczonego od dowiedzenia się o niej przez darczyńcę.
Nie. Darczyńca nie może jednostronnie doprowadzić do prostego wykreślenia właściciela tylko dlatego, że chce odzyskać nieruchomość. Jeżeli odwołuje darowiznę, musi złożyć oświadczenie, a w razie braku zgody obdarowanego dochodzić swoich praw w odpowiednim postępowaniu.
Co do zasady nie, bo po darowiźnie darczyńca nie jest już właścicielem. Pełnomocnik może działać tylko w granicach umocowania i w imieniu osoby, która ma prawo do danej czynności. Nowy właściciel powinien jednak sprawdzić księgę wieczystą, aby upewnić się, że nie ma w niej ujawnionych roszczeń lub ograniczeń.
Wpis właściciela w księdze wieczystej powinien odpowiadać rzeczywistemu stanowi prawnemu. Przy przeniesieniu własności nieruchomości akt notarialny ma podstawowe znaczenie, ale brak aktualnego wpisu może powodować praktyczne problemy przy sprzedaży, kredycie, ustanowieniu hipoteki albo wykazywaniu prawa własności wobec osób trzecich.
Należy sprawdzić przede wszystkim dział II, czyli właściciela, dział III, czyli prawa, roszczenia i ograniczenia, oraz dział IV, czyli hipoteki. Warto także zwrócić uwagę na wzmianki o nierozpoznanych wnioskach, bo mogą oznaczać, że stan księgi wkrótce się zmieni.
Osoba, która otrzymała nieruchomość w darowiźnie, może co do zasady wykonywać prawa właściciela: korzystać z nieruchomości, zarządzać nią i rozporządzać nią. Dla bezpieczeństwa powinna jednak mieć wypis aktu notarialnego darowizny oraz sprawdzić aktualną księgę wieczystą, zwłaszcza wpis właściciela, roszczenia, służebności i hipoteki.
Darczyńca nie może odebrać nieruchomości bez podstawy. Odwołanie darowizny wymaga rażącej niewdzięczności i zachowania terminu z Kodeksu cywilnego. Jeżeli pojawia się spór rodzinny, obciążenia w księdze albo wątpliwości co do pełnomocnictw, najlepiej ocenić dokumenty przed dokonaniem kolejnych czynności dotyczących nieruchomości.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93 z późn. zm.
2. Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece.
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
O autorze: Katarzyna Nosal
Radca prawny od 2005 roku, absolwentka prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Udziela porad z prawa cywilnego , pracy oraz rodzinnego , a także z zakresu procedury cywilnej i...
>> więcej informacji o autorzePotrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika
Bezpłatne zasoby, które realnie pomagają — kalkulatory, słownik, kodeksy i wzory pism.