• Stan prawny na: 2026-05-22
Przy zaległości za gaz trzeba działać pisemnie: złożyć wniosek o ugodę ratalną, poprosić o wstrzymanie demontażu licznika i udokumentować sytuację rodzinną oraz dochodową.
Samo nieopłacenie rachunków nie oznacza jeszcze oszustwa. Jeżeli sprawą zajęła się policja, kluczowe jest wykazanie, że brak zapłaty wynikał z utraty świadczeń lub trudnej sytuacji, a nie z zamiaru wyłudzenia gazu.

Najważniejsze jest szybkie przejście z rozmów telefonicznych na korespondencję pisemną. Proszę złożyć do sprzedawcy gazu albo właściwego podmiotu obsługującego rozliczenia oficjalny wniosek o rozłożenie zaległości na raty, wstrzymanie wypowiedzenia umowy, niewstrzymywanie dostaw oraz niedokonywanie demontażu licznika do czasu rozpatrzenia wniosku.
We wniosku warto wskazać konkretną propozycję: wysokość pierwszej wpłaty, liczbę rat, termin płatności każdej raty i zobowiązanie do terminowego opłacania bieżących rachunków. Sama prośba o raty jest słabsza niż realny harmonogram spłaty poparty dokumentami.
Do pisma należy dołączyć kopie dokumentów potwierdzających trudną sytuację, w szczególności decyzje o świadczeniach, zaświadczenie z pomocy społecznej, dokumentację dotyczącą niepełnosprawności dziecka, potwierdzenia dochodów, koszty leczenia, czynsz, opłaty mieszkaniowe oraz dowody, że obecnie istnieje możliwość regulowania długu w ratach.
Jeżeli może Pani wpłacić choć część zaległości, warto to zrobić i dołączyć potwierdzenie przelewu. Taka wpłata nie gwarantuje ugody, ale pokazuje dobrą wolę i może pomóc w rozmowach z dostawcą.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Licznik gazowy co do zasady nie jest własnością odbiorcy, dlatego po spełnieniu warunków wynikających z umowy i przepisów przedsiębiorstwo może dążyć do wstrzymania dostaw albo demontażu urządzenia pomiarowego. Nie oznacza to jednak, że pracownicy mogą działać dowolnie, bez podstawy, bez wcześniejszej korespondencji i bez protokołu.
W przypadku odbiorcy w gospodarstwie domowym trzeba sprawdzić, czy doręczono pisemne wezwanie do zapłaty, czy wskazano zamiar wstrzymania dostarczania paliwa gazowego i czy wyznaczono dodatkowy termin na uregulowanie należności. Prawo energetyczne przewiduje możliwość wstrzymania dostarczania paliw gazowych przy zaległościach, ale znaczenie mają szczegóły: daty, doręczenia, treść pism, wypowiedzenie umowy oraz to, czy dług rzeczywiście jest bezsporny.
Jeżeli przyjadą pracownicy w celu demontażu licznika, nie należy doprowadzać do awantury ani naruszać plomb czy instalacji. Należy poprosić o okazanie upoważnienia, podstawy działania i sporządzenie protokołu. W protokole można wpisać zastrzeżenia, na przykład że złożono wniosek o raty, że w domu mieszka niepełnosprawne dziecko albo że kwestionuje się wysokość zadłużenia.
Pismo powinno być krótkie, rzeczowe i oparte na faktach. Warto wysłać je listem poleconym, przez ePUAP, formularz kontaktowy dostawcy albo złożyć w punkcie obsługi z potwierdzeniem przyjęcia kopii. Trzeba zachować potwierdzenie nadania lub odbioru.
W piśmie należy wskazać:
Jeżeli dostawca odmówi rat, można ponowić wniosek po dokonaniu częściowej wpłaty, poprosić o krótszy harmonogram albo zaproponować połączenie rat zaległości z bieżącymi rachunkami. Warto też zapytać, czy sprawa została przekazana firmie windykacyjnej, do sądu albo do komornika.
Przy samotnym wychowywaniu niepełnosprawnego dziecka warto nie ograniczać się do rozmów z gazownią. Należy złożyć wniosek w ośrodku pomocy społecznej o pomoc w związku z zagrożeniem utraty dostępu do ogrzewania lub możliwości przygotowywania posiłków. W zależności od sytuacji możliwy może być zasiłek celowy, specjalny zasiłek celowy albo inna forma wsparcia przewidziana w przepisach o pomocy społecznej.
W uzasadnieniu trzeba podkreślić, że gaz jest potrzebny do podstawowych potrzeb rodziny, a w gospodarstwie domowym przebywa dziecko z niepełnosprawnością. Do wniosku dołącza się zwykle decyzje o świadczeniach, rachunki, wezwania do zapłaty, dokumenty medyczne i informacje o kosztach utrzymania.
Jeżeli ośrodek nie może pokryć całej zaległości, czasem pomaga choćby częściowa wpłata albo zaświadczenie o prowadzeniu sprawy. Takie dokumenty można następnie przedstawić dostawcy gazu jako argument za wstrzymaniem demontażu licznika.
Nie da się tego przesądzić bez wglądu w zawiadomienie i wezwanie. W praktyce przy zaległościach za media zgłoszenie na policję może dotyczyć podejrzenia oszustwa, nielegalnego poboru gazu, naruszenia plomb, ingerencji w licznik albo podania nieprawdziwych danych. Sam fakt, że sprawa jest na policji, nie oznacza jeszcze przedstawienia zarzutów.
Jeżeli chodzi wyłącznie o niezapłacone rachunki, trzeba odróżnić odpowiedzialność cywilną od karnoprawnej. Dług za gaz jest co do zasady sprawą zapłaty należności. Aby mówić o oszustwie z art. 286 § 1 Kodeksu karnego, konieczne jest wykazanie, że sprawca działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził inną osobę w błąd albo wykorzystał błąd i doprowadził ją do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.
Kluczowy jest zamiar w chwili korzystania z usługi albo zawierania umowy. Jeżeli odbiorca wcześniej płacił rachunki, później utracił świadczenie, próbował uzyskać raty, podejmował kontakt z dostawcą i obecnie chce spłacać dług, są to okoliczności przemawiające przeciwko tezie, że od początku chciał wyłudzić gaz.
Na przesłuchanie należy zabrać dokumenty, które pokazują chronologię sprawy. Szczególnie ważne są: umowa lub numer klienta, faktury, wezwania do zapłaty, korespondencja z gazownią, poprzednie wnioski o raty, decyzje dotyczące świadczenia pielęgnacyjnego, potwierdzenia wpływu świadczeń, dokumenty o niepełnosprawności dziecka, dowody częściowych wpłat oraz aktualny wniosek o ugodę.
W wyjaśnieniach trzeba mówić konkretnie: kiedy powstała zaległość, dlaczego nie było środków, jakie działania podjęto, czy była próba porozumienia i od kiedy możliwa jest spłata. Nie należy przyznawać się do zamiaru wyłudzenia, jeżeli takiego zamiaru nie było. Jednocześnie nie warto bagatelizować długu ani składać obietnic niemożliwych do wykonania.
Jeżeli wezwanie wskazuje, że ma Pani zostać przesłuchana jako podejrzana albo mają zostać przedstawione zarzuty, warto przed przesłuchaniem uzyskać poradę prawną. Status procesowy ma znaczenie dla praw, w tym prawa do odmowy składania wyjaśnień albo odmowy odpowiedzi na pytania.
Tak, jeżeli kwota budzi wątpliwości. Można zażądać szczegółowego salda: faktur, not odsetkowych, kosztów windykacyjnych, informacji o wpłatach i okresach rozliczeniowych. Trzeba sprawdzić, czy zadłużenie nie obejmuje należności już zapłaconych, przedawnionych, błędnie zaksięgowanych albo doliczonych bez podstawy umownej.
Przedawnienie zależy od rodzaju należności i od tego, czy w międzyczasie doszło do czynności przerywających jego bieg, na przykład pozwu, nakazu zapłaty, ugody albo uznania długu. Dlatego przed podpisaniem ugody warto sprawdzić, jakie dokładnie kwoty obejmuje porozumienie. Podpisanie ugody może utrudnić późniejsze kwestionowanie długu.
Poniższe przykłady pokazują, jak różnie może wyglądać sprawa zadłużenia za gaz i jakie działania zwykle zwiększają szansę na uniknięcie najpoważniejszych konsekwencji.
Pani Anna przez kilka lat regularnie płaciła rachunki, ale po wstrzymaniu świadczenia pielęgnacyjnego przestała mieć środki na opłaty. Gdy otrzymała wezwanie dotyczące gazu, złożyła pisemny wniosek o raty, dołączyła decyzje o świadczeniach i potwierdzenie pierwszej wpłaty. Dostawca nie musiał zgodzić się na ugodę, ale komplet dokumentów dawał realną podstawę do negocjacji i pomagał wykazać, że dług nie powstał z zamiarem wyłudzenia.
Pan Marek dostał informację o planowanym demontażu licznika, ale wcześniej nie odbierał korespondencji. Po sprawdzeniu salda okazało się, że część pism była wysyłana na stary adres. Złożył reklamację dotyczącą doręczeń, wniosek o aktualizację danych i propozycję spłaty w krótkich ratach. Jednocześnie poprosił o protokół z każdej czynności technicznej przy liczniku.
Pani Katarzyna została wezwana na policję po zawiadomieniu złożonym przez dostawcę. Przygotowała faktury, potwierdzenia wcześniejszych wpłat, korespondencję o raty i dokumenty z MOPS. W wyjaśnieniach wskazała, że nie kwestionuje obowiązku zapłaty, ale zaległość powstała po nagłej utracie dochodu, a nie dlatego, że od początku planowała nie płacić za gaz.
Nie. Rozłożenie zadłużenia na raty jest co do zasady wynikiem ugody, a nie automatycznym prawem odbiorcy. Im lepiej udokumentowana sytuacja i im bardziej realny harmonogram spłaty, tym większa szansa na porozumienie.
Nie każda zaległość jest przestępstwem. Niezapłacone rachunki zwykle oznaczają dług cywilny. Odpowiedzialność karna za oszustwo wymaga ustalenia zamiaru wyłudzenia, a nie tylko faktu, że rachunki nie zostały zapłacone w terminie.
Należy sprawdzić, w jakim charakterze następuje wezwanie, przygotować dokumenty i opisać chronologię zdarzeń. Jeżeli wezwanie dotyczy statusu podejrzanej albo możliwych zarzutów, warto skonsultować sprawę przed przesłuchaniem.
Nie należy utrudniać legalnych czynności technicznych, ale można żądać okazania upoważnienia, podstawy działania i sporządzenia protokołu. W protokole warto wpisać zastrzeżenia oraz informację o złożonym wniosku o raty.
Ośrodek pomocy społecznej może w określonych sytuacjach przyznać wsparcie na niezbędne potrzeby bytowe, ale zależy to od dochodów, sytuacji rodzinnej i oceny ośrodka. Warto złożyć wniosek, zwłaszcza gdy w domu jest dziecko z niepełnosprawnością.
W opisanej sytuacji najważniejsze są trzy równoległe działania: pisemny wniosek do dostawcy gazu o raty i wstrzymanie demontażu licznika, wniosek do pomocy społecznej o wsparcie oraz uporządkowanie dokumentów na potrzeby ewentualnego postępowania policyjnego. Trzeba jasno oddzielać obowiązek zapłaty długu od zarzutu oszustwa. Dług należy uregulować albo negocjować, ale do odpowiedzialności karnej potrzebne jest coś więcej niż sam brak pieniędzy na rachunki.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553
2. Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne
3. Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Izabela Nowacka-Marzeion
Magister prawa, absolwentka Wydziału Prawa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Doświadczenie zdobyła w ogólnopolskiej sieci kancelarii prawniczych, po czym podjęła samodzielną praktykę. Specjalizuje się w prawie cywilnym ,...
>> więcej informacjiZapytaj prawnika