• Stan prawny na: 2026-05-12 Autor: Marcin Sądej
Jeżeli w akcie notarialnym wpisano błędny numer rachunku bankowego sprzedającego, w pierwszej kolejności trzeba ustalić, czy jest to oczywista omyłka możliwa do sprostowania protokołem przez notariusza.
W artykule wyjaśniamy, kiedy wystarczy sprostowanie aktu, kiedy potrzebny może być aneks lub dodatkowe oświadczenie stron oraz kto zwykle ponosi koszty takiej czynności.

Jeżeli po podpisaniu aktu notarialnego okazało się, że numer rachunku bankowego sprzedającego został wpisany błędnie, nie należy ponownie wysyłać pieniędzy na przypadkowo podany lub telefonicznie zmieniony numer konta bez potwierdzenia. W pierwszej kolejności warto zabezpieczyć potwierdzenie przelewu, informację o zwrocie środków z banku oraz korespondencję ze sprzedającym.
Następnie należy skontaktować się ze sprzedającym i z notariuszem, który sporządził akt. Notariusz oceni, czy błąd ma charakter oczywistej omyłki i czy może zostać sprostowany protokołem, czy też potrzebna będzie inna czynność, na przykład aneks do aktu notarialnego albo dodatkowe oświadczenie stron.
W praktyce ważne jest również, aby ustalić termin zapłaty ceny przewidziany w akcie. Sam zwrot przelewu nie oznacza, że kupujący może zignorować obowiązek zapłaty. Może jednak mieć znaczenie przy ocenie, czy ewentualne opóźnienie wynikało z winy kupującego, czy z podania błędnych danych przez sprzedającego.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Podstawą prawną jest art. 80 § 4 ustawy Prawo o notariacie. Zgodnie z tym przepisem notariusz może sprostować protokołem niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Błędny numer rachunku bankowego może być taką omyłką, jeżeli z dokumentów i okoliczności sprawy wynika, że strony od początku chciały wskazać konkretny rachunek, ale w akcie pojawiła się literówka, przestawienie cyfr albo inna techniczna pomyłka. Sprostowanie nie może jednak służyć do ukrytej zmiany umowy ani do wprowadzenia nowego postanowienia, którego strony wcześniej nie uzgodniły.
Jeżeli problem polega nie na pomyłce, lecz na tym, że sprzedający po podpisaniu aktu chce wskazać zupełnie inny rachunek albo zmienić sposób zapłaty, notariusz może uznać, że nie jest to sprostowanie oczywistej omyłki. Wtedy konieczne może być złożenie dodatkowych oświadczeń przez strony w formie wymaganej dla danej czynności.
Sprostowania dokonuje co do zasady notariusz, który sporządził akt notarialny. W praktyce należy skontaktować się z kancelarią notarialną, opisać błąd i przekazać dokumenty potwierdzające prawidłowe dane, na przykład pisemne oświadczenie sprzedającego, potwierdzenie rachunku albo inne dokumenty, które notariusz uzna za potrzebne.
Jeżeli notariusz stwierdzi, że błąd ma charakter oczywistej omyłki, sporządza protokół sprostowania. Protokół ten nie zastępuje całej umowy, lecz koryguje konkretną nieprawidłowość w sporządzonym wcześniej akcie. Po sprostowaniu strony powinny otrzymać odpowiednie wypisy albo informacje potrzebne do prawidłowego wykonania umowy.
W sprawach dotyczących ceny sprzedaży nieruchomości warto działać szybko, ponieważ numer rachunku bankowego ma praktyczne znaczenie dla wykonania obowiązku zapłaty. Kupujący powinien mieć jasny, najlepiej pisemnie potwierdzony, prawidłowy numer konta oraz dowód, że środki wróciły z powodu błędnych danych.
Przepisy nie rozstrzygają wprost, która strona zawsze płaci za sprostowanie aktu notarialnego. W praktyce zależy to od przyczyny błędu, rodzaju czynności oraz ustaleń ze stronami i notariuszem.
Jeżeli błędny numer rachunku podał sprzedający, rozsądne jest przyjęcie, że to on powinien ponieść koszt usunięcia skutków własnej pomyłki. Jeżeli błąd powstał przy przepisywaniu danych w kancelarii, strony mogą oczekiwać, że kancelaria wyjaśni sprawę i wskaże sposób jej naprawienia. Jeżeli natomiast konieczna jest nowa czynność notarialna, a nie tylko techniczne sprostowanie, koszt może być wyższy i wymagać odrębnych ustaleń.
Warto przed wizytą zapytać notariusza, czy czynność będzie potraktowana jako protokół sprostowania oczywistej omyłki, czy jako odrębna czynność notarialna. Od tego zależy zarówno tryb działania, jak i ewentualne opłaty.
W niektórych sytuacjach strony próbują rozwiązać problem przez zwykłe pisemne wskazanie prawidłowego numeru rachunku przez sprzedającego. Może to być praktyczne, ale przy umowie sprzedaży nieruchomości warto zachować szczególną ostrożność. Skoro akt notarialny zawiera konkretny rachunek, rozbieżność między aktem a późniejszą informacją może rodzić spór dowodowy.
Najbezpieczniej jest uzyskać od notariusza ocenę, czy numer rachunku należy sprostować w protokole. Jeżeli strony mimo wszystko dokonują zapłaty na rachunek wskazany poza aktem, kupujący powinien mieć jednoznaczne, najlepiej pisemne potwierdzenie sprzedającego, że jest to właściwy rachunek do zapłaty ceny z danej umowy.
Trzeba też pamiętać o ryzyku oszustw polegających na podmianie numeru rachunku. Dlatego zmianę lub korektę konta należy potwierdzać bezpośrednio ze sprzedającym, najlepiej w sposób pozwalający później wykazać treść ustaleń.
Sprostowanie aktu notarialnego jest możliwe, gdy w dokumencie pojawiła się niedokładność, błąd pisarski, rachunkowy lub inna oczywista omyłka. Błędny numer rachunku bankowego sprzedającego często może mieścić się w tej kategorii, zwłaszcza gdy chodzi o techniczne przestawienie cyfr albo oczywistą pomyłkę w danych.
Nie każdy błąd da się jednak sprostować prostym protokołem. Jeżeli korekta zmieniałaby istotną treść umowy albo dotyczyła nowych ustaleń stron, potrzebna może być odrębna czynność notarialna. W razie zwrotu przelewu kupujący powinien zachować dowody, niezwłocznie wyjaśnić sprawę i zadbać o bezpieczne potwierdzenie prawidłowego rachunku.
Poniższe przykłady pokazują, kiedy sprostowanie aktu notarialnego może być wystarczające, a kiedy sprawa wymaga szerszej analizy.
Kupujący przelał cenę mieszkania na rachunek wpisany w akcie notarialnym, ale bank zwrócił przelew, ponieważ numer konta nie istniał. Sprzedający potwierdził, że przy podawaniu danych przestawił dwie cyfry. Notariusz, po sprawdzeniu dokumentów i oświadczeń stron, może uznać taki błąd za oczywistą omyłkę i sporządzić protokół sprostowania.
Po podpisaniu aktu sprzedający poinformował kupującego, że chce otrzymać cenę na rachunek należący do innej osoby. Nie był to błąd w numerze konta, lecz nowe ustalenie dotyczące sposobu zapłaty. W takiej sytuacji samo sprostowanie oczywistej omyłki może nie wystarczyć, a notariusz może wymagać dodatkowych oświadczeń stron.
W akcie notarialnym wpisano prawidłowe dane stron i cenę, ale w jednym miejscu dokumentu błędnie przepisano końcówkę numeru rachunku. Błąd został zauważony przed terminem zapłaty. Strony zgłosiły sprawę notariuszowi, dzięki czemu można było szybko ustalić właściwy tryb korekty i uniknąć sporu o opóźnienie w płatności.
Nie zawsze. Sprostowanie jest możliwe, gdy błąd ma charakter oczywistej omyłki. Jeżeli strony chcą zmienić sposób zapłaty albo wskazać nowy rachunek z innych powodów, może być potrzebna odrębna czynność notarialna.
Jeżeli środki wróciły na konto kupującego, zapłata co do zasady nie została skutecznie wykonana. Kupujący powinien jednak najpierw ustalić prawidłowy rachunek i zachować dowody zwrotu przelewu oraz przyczynę zwrotu.
Najlepiej, aby sprawę zgłosiły obie strony albo strona, która zauważyła błąd, informując drugą stronę. Notariusz może poprosić o dokumenty lub oświadczenia potrzebne do oceny, czy doszło do oczywistej omyłki.
Może pojawić się koszt czynności notarialnej lub wypisów, ale zależy to od okoliczności sprawy. Warto ustalić z kancelarią, czy chodzi o protokół sprostowania, czy o inną czynność oraz kto spowodował błąd.
Tak, jeżeli uzna, że błąd nie jest oczywistą omyłką albo że żądana korekta zmieniałaby treść umowy. Wtedy strony powinny ustalić z notariuszem właściwy sposób naprawienia sytuacji.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie, Dz.U. 1991 nr 22 poz. 91
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
O autorze: Marcin Sądej
Prawnik, absolwent Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, ukończone studia podyplomowe z zakresu Przeciwdziałania Przestępczości Gospodarczej i Skarbowej oraz z zakresu Rachunkowości i Rewizji Finansowej. Współpracuje z kancelariami doradców podatkowych oraz biurami...
>> więcej informacji o autorzeZapytaj prawnika