Odwołanie darowizny z powodu niewdzięczności, co musisz wiedzieć, zanim pójdziesz do sądu

Pan Andrzej, emeryt z Łodzi, przepisał w darowiźnie dom swojej córce, z zastrzeżeniem dożywotniej służebności dla siebie i żony. Początkowo relacje były dobre, ale po kilku miesiącach córka zaczęła utrudniać im korzystanie z domu: zmieniała zamki, zabraniała przyjmowania gości, kilkukrotnie wyrzuciła ich rzeczy z kuchni i łazienki. Dochodziło do awantur, musiała interweniować policja. Pan Andrzej próbował rozmawiać z córką, ale sytuacja tylko się pogarszała. Sąd, po przeanalizowaniu dowodów – w tym zeznań świadków i interwencji służb – uznał, że doszło do rażącej niewdzięczności i darowizna została skutecznie odwołana.

Pani Helena z Opola przekazała swoje mieszkanie synowi, licząc, że w zamian będzie mogła w nim spokojnie mieszkać i korzystać z jego pomocy w chorobie. Po czasie syn zaczął ją ignorować, nie interesował się jej stanem zdrowia, odmawiał zakupu leków i żywności, a nawet zabronił kontaktów z sąsiadką, która wcześniej jej pomagała. Kiedy pani Helena złamała nogę i przez kilka dni leżała bez opieki, została zabrana do szpitala przez sąsiadów. Sąd uznał, że syn przez zaniechanie opieki i brak podstawowej troski dopuścił się rażącej niewdzięczności.

Pan Tomasz z Poznania oddał dom swojej siostrze, uważając, że jako samotna matka lepiej nim zarządzi. W domu mieszkała również ich wspólna matka, dla której zastrzeżono służebność. Gdy matka zaczęła chorować, siostra Tomasza odmawiała jej opieki, zamykała się w pokoju, krzyczała i zarzucała jej „przeszkadzanie w życiu”. Pielęgniarka środowiskowa zgłosiła sprawę do opieki społecznej. Pan Tomasz, poruszony losem matki i poczuciem winy, że jej los pogorszył się przez jego decyzję, wystąpił o odwołanie darowizny. Sąd uwzględnił jego żądanie, uznając, że rażąca niewdzięczność dotyczyła nie tylko jego samego, ale i osoby najbliższej.